Cześć!
Podane wcześniej dane dotyczące ilość stacji radiolokacyjnych współpracujących z obiektami typu PRT-11/RPT-21 (Dunajec) oraz RPT-10/RPT-20 (Dunajec-Z) mogą być mylące, ponieważ do wyposażenia krt i brt wprowadzono obiekt „Wisłok”. Pisałem już trochę na ten temat w innym wątku, ale jeszcze raz przypomnę.
„Wisłok” – komutator wizyjnych sygnałów radiolokacyjnych (KWSR) występował w dwóch odmianach:
KWSR-01 – wersja kompanijna, umożliwiająca:
- przyjęcie informacji radiolokacyjnej z czterech RLS,
- przyjęcie informacji radiolokacyjnej z dwóch imitatorów ISR,
- przekazanie informacji radiolokacyjnej do sześciu odbiorników (wskaźników),
- synchronizację dwóch grup RLS po trzy RLS w grupie.
KWSR-02 – wersja batalionowa, umożliwiająca:
- przyjęcie informacji radiolokacyjnej z sześciu RLS,
- przyjęcie informacji radiolokacyjnej z dwóch imitatorów ISR,
- przekazanie informacji radiolokacyjnej do dwunastu odbiorników (wskaźników),
- synchronizację czterech grup RLS po trzy RLS w grupie.
Zatem możliwości przyjmowania informacji radiolokacyjnej przez krt i brt znacząco wzrosły.

Krzysztof, spodziewałem się błędów związanych z lokalizacją poszczególnych kompanii (w dostępnej literaturze jest bardzo wiele błędnych i sprzecznych ze sobą informacji). Całkowitym zaskoczeniem jest dla mnie informacja o terminie przekazania obiektów kompanii stacjonującej w okolicy Ożarowa. Byłem przekonany, że po oddaniu do użytku obiektu w Radoszkach, kompania z Sobowa została właśnie tam przeniesiona, a jej dotychczasowe obiekty nie były już użytkowane. Sądzę, że doszukamy się jeszcze wielu takich niespodzianek.
Jeszcze jedno pytanie. Czy koś zetknął się z książką?
Waldemar Łukaszewicz
„Zarys historii wojsk obserwacyjno-meldunkowych w systemie obrony przeciwlotniczej obszaru kraju w latach 1944 – 1961” Warszawa 1969 r. (prawdopodobnie wydana przez WIH).
Pozdrawiam
Witek

Witam!
Uwaga odnośnie SD brygad radiotechnicznych.
Stanowiska te funkcjonowaly razem z SD poszczególnych korpusów OPK, nie posiadały zatem osobnych obiektów.
Ich scalenie wynikało z przyjętej w tamtych czasach koncepcji dowodzenia obroną powietrzną, w której SD korpusów przypadało zadanie szeroko rozumianego zarządzania przestrzenią powietrzną w swojej strefie odpowiedzialności (m.in.zbiór i opracowanie informacji o przeciwniku powietrznym i siłach własnych).

Pozdrawiam
W. W.

Witam !

Dzięki za kolejne informacje.
Wracając jednak do Ożarowa.
Tak jak pisałem - w 1976r. 130.krt przedyslokowano z Sobowa do m. Radoszki. Prawdopodobnie
stan osobowy kompanii zakwaterowano w koszarach batalionu przy ul. Mickiewicza 38, skąd dowożono ich do Radoszek. Nie oznaczało to jednak, że obiekty w Sobowie/Czachowie k. Ożarowa - zostały opuszczone przez wojsko. Zastanawiam się jednak nad funkcją obiektów w Sobowie/Czachowie po przeprowadzce 130.kompanii do Sandomierza/Radoszek.
Czy w obiektach tych utworzono WRLP/, a później moze PSP ?. Jest to o tyle zastanawiające, że prawdopodobnie na początku lat 80-tych - w skład 3.brt włączono obiekt w Klikawie.
Dwa słowa o 181.krt 8.brt w Ostródzie. Kompania ta stacjonowała w koszarach przy ul. Czarnieckiego 28. Obiekt techniczny kompanii znajdował się natomiast na S od Ostródy na tzw. Górze Napoleona (Górce).
Pozdrawiam.
K. P.

Witam

Doczytałem się w dość starych gazetach, że w Krynicznie (ale tym koło Środy Śląskiej) było zapasowe stanowisko dowodzenia 3. KOP

Coś też mogło być w Wilczynie (k Głuchowa) na północ od Wrocławia

Kilka lat temu AMW sprzedawała też obiekt w "Łysej Górze" k Kościerzyny. To chyba "lokalne" określenie posterunku w m. Gostomie.
Inne "górki" to m.in posterunki batalionów podporządkowanych pułkom lotniczym (Marszewo, Myśligoszcz, Lisewo)

Powyższe obiekty chyba dość dawno opuszczone

W historii Witolda brak w ogóle "Węzłów Naprowadzania" i ich następców, których wymienia H. Mordawski w swym artykule.

Odnośnie zestawienia podanego przez Witolda chciałbym jeszcze zwrócić uwagę na to, że jest (nie wiem od kiedy) "górka" w Starej Łubiance, dobrze widoczna z drogi wiodącej do Piły.
Zwracam też uwagę że na stronie AMW podano, że obiekt w Tyńcu zbudowano w 1984 a w Dłużynie w 1991 r. Może na podstawie tych dat uda się je przyporządkować poszczególnym szczeblom.

Wracając jeszcze do postu Grzegorza: W historii 1. ORel Grójec (podanej w Przeglądzie WLiOP) wymieniano, że 1.pułk miał 12 posterunków terenowych (głównie północ kraju) a potem doszło jeszcze kilka (też północ i wschód). W historii tej nie ma ani słowa o Dłużynie, tym bardziej o całym jej 2. batalionie. Jak taki pułk był zorganizowany w latach 80-tych. Czy miał kilka batalionów w terenie ?. Czy podobny rozkład w terenie miały inne pułki radioelektroniczne ? W wojsku polskim było ich kilka (w wojskach lądowych, lotniczych i marynarce) były też bataliony. Czy ich posterunki były rozmieszczone na jakimś określonym obszarze tworząc jeden większy system, czy były "wymieszane" i pracowały dla swoich "macierzystych rodzajów wojsk" ?
Czy ktoś kompetentny mógłby coś napisać o wojskach radioelektronicznych, historia powstania i przemiany organizacyjne (ośrodki/pułki/bataliony) ? Szczątkowe informacje są w internecie (o 2.prel i 9.prel) ale brak gdziekolwiek całościowego spojrzenia na temat.

W "Wirażach" z 1999 r. był tekst o kompanii rtech z Radłowa (zlikwidowanej) Podano tam, że kompania liczyła 150 żołnierzy i chyba 40 oficerów. Czy stan etatowy takich kompanii był aż tak duży ? Mnożąc to przez 56 posterunków (apogeum rozwoju WRT) daje to ponad 10000 ludzi w samych kompaniach !

Witam wszystkich po świętach

Trochę z innej beczki, ale aktualne - wg najnowszego numeru Morza, Statki i Okręty rozwiązane zostały 6 i 18 baplot w Gdyni B-D a ich sprzęt został włączony w struktury pododziałów w 43 BL w tejże Gdyni B_D i 44 BL w Siemirowicach.
Co się stało ze stacjonującymi wcześniej bateriami w Siemirowicach - nie natrafiłem na żadną notkę.

Natomiast nadal funkcjonuje ostatni już chyba artyleryjski dywizjon -9 daplot MW i ma być doposażany w nowoczesną elektronikę i systemy dowodzenia i kierowania ogniem.

pozdrowienia

AR