#76
Gość
Minister Obrony Narodowej rozkazem nr 0043/Org. z 17 maja 1951 r. nakazał, do 1 grudnia 1952 r. sformować 2 Brygadę Przeciwdesantową ze sztabem w Kamieniu Pomorskim. W jej skład wszedł 46 Dywizjon Artylerii sformowany od nowa w Dziwnowie na wyspie Wolin według etatu nr 2/145. JW 3510. Struktura organizacyjna dywizjonu była następująca:
– dowództwo,
– pluton rozpoznawczy,
– pluton łączności,
– bateria haubic kalibru 122 mm (4 haubice M-30 wz. 38),
– bateria armat kalibru 122 mm (4 armaty A-19 wz. 31/37),
– bateria armat kalibru 122 mm (4 armaty A-19 wz. 31/37),
– bateria armat kalibru 76 mm (4 armaty ZIS-3 wz. 42),
– bateria szkolna (1 haubica M-30 wz. 38 kalibru 122 mm, 1 armata A-19 wz. 31/37 kalibru 122 mm, 1 armata dywizyjna ZIS-3 wz. 42 kalibru 76 mm, 1 armata przeciwpancerna ZIS-2 wz. 43 kalibru 57 mm, 1 armata przeciwpancerna wz. 42 kalibru 45 mm oraz 1 moździerz wz. 43 kalibru 120 mm),
– sekcja uzbrojenia,
– sekcja techniczna,
– kwatermistrzostwo,
– pluton gospodarczy,
– ambulatorium.
Dywizjon liczył zgodnie z etatem 320 żołnierzy (36 oficerów, 84 podoficerów i 200 szeregowców) i 9 pracowników cywilnych. Jego uzbrojenie stanowiły: 5 haubic kalibru 122 mm, 9 armat kalibru 122 mm, 5 armat dywizyjnych kalibru 76 mm, 1 armata przeciwpancerna kalibru 57 mm, 1 armata przeciwpancerna kalibru 45 mm, 1 moździerz kalibru 120 mm, 4 ręczne karabiny maszynowe, 276 pistoletów maszynowych i 44 pistolety. W skład jego wyposażenia wchodziły: 1 samochód osobowy, 12 samochodów ciężarowych, 2 samochody specjalne, 20 ciągników, 1 motocykl oraz 10 radiostacji.
W 1956 r. na podstawie rozkazu Ministra Obrony Narodowej nr 0046/Org. z 18 października 1956 r. 2 Brygada Przeciwdesantowa została rozformowana, a 3 i 5 Brygadę Przeciwdesantową do 15 grudnia 1956 r. przeformowano na nowe etaty i jednocześnie przemianowano na brygady obrony wybrzeża. 46 Dywizjon Artylerii został tym samym rozkazem przeformowany z etatu nr 2/145 na etat nr 2/207, przemianowany na 46 Dywizjon Artylerii Armat i włączony w skład 3 Brygady Obrony Wybrzeża ze sztabem w Kołobrzegu. Struktura organizacyjna dywizjonu była następująca:
– dowództwo,
– pluton zwiadowczy,
– pluton łączności,
– bateria haubic kalibru 152 mm (4 haubice D-1 wz. 43),
– bateria armat przeciwpancernych kalibru 100 mm (4 armaty BS-3 wz. 44),
– bateria szkolna (1 haubica kalibru D-1 wz. 43 152 mm, 1 armata przeciwpancerna BS-3 wz. 44 kalibru 100 mm, 1 armata dywizyjna ZIS-3 wz. 42 kalibru 76 mm, 2 działa bezodrzutowe B-10 kalibru 82 mm),
– drużyna remontowa,
– warsztat i magazyn uzbrojenia,
– sekcja tyłów,
– pluton transportowo-gospodarczy,
– ambulatorium.
Dywizjon liczył zgodnie z etatem 258 żołnierzy (32 oficerów, 46 podoficerów i 180 szeregowców) i 2 pracowników cywilnych. Jego uzbrojenie stanowiły: 5 haubic kalibru 152 mm, 5 armat przeciwpancernych kalibru 100 mm, 1 armata dywizyjna kalibru 76 mm, 2 działa bezodrzutowe kalibru 82 mm, 89 karabinków, 126 pistoletów maszynowych i 43 pistolety. W skład jego wyposażenia wchodziły: 1 samochód osobowy, 12 samochodów ciężarowych, 2 samochody specjalne, 13 ciągników, 1 motocykl oraz 12 radiostacji.
Ze względu na bardzo dużą odległość do sztabu brygady oraz utrudniony dojazd Minister Obrony Narodowej rozkazem nr 031/Org. z 19 kwietnia 1957 r. nakazał przenieść dywizjon do Rogowa oddalonego o 16 km od Kołobrzegu. W lipcu 1957 r. dywizjon został barkami desantowymi przewieziony do nowego miejsca stałej dyslokacji.
Jesienią 1958 r. nastąpiła kolejna reorganizacja. Minister Obrony Narodowej rozkazem nr 0010/Org. z 2 października 1958 r. nakazał do 1 grudnia 1958 r. przeformować 46 Dywizjon Artylerii Armat z etatu nr 2/207 na etat nr 5/248 i przemianować na 46 Dywizjon Artylerii Haubic, a ponadto na bazie baterii szkolnej dywizjonu sformować 56 Szkolną Baterię Artylerii według etatu 5/249. Obie te jednostki zostały włączone w skład 16 Kaszubskiej Dywizji Pancernej. Struktura organizacyjna przeformowanego dywizjonu była następująca:
– dowództwo,
– pluton topograficzno-rozpoznawczy,
– pluton łączności,
– trzy baterie haubic kalibru 122 mm (po 4 haubice M-30 wz. 38 w każdej),
– drużyna naprawy samochodów,
– warsztat i magazyn uzbrojenia,
– kwatermistrzostwo,
– izba chorych.
Dywizjon liczył zgodnie z etatem 241 żołnierzy (28 oficerów, 45 podoficerów i 168 szeregowców) i 3 pracowników cywilnych. Jego uzbrojenie stanowiły: 12 haubic kalibru 122 mm, 195 pistoletów maszynowych i 46 pistoletów. W skład jego wyposażenia wchodziły: 1 samochód osobowy, 11 samochodów ciężarowych, 5 samochodów specjalnych, 12 ciągników, 1 motocykl oraz 12 radiostacji.
Dowódca Pomorskiego Okręgu Wojskowego rozkazem operacyjnym nr 1/Oper. z 15 października 1958 r. nakazał przenieść dywizjon do Braniewa. W dniach 5–12 listopada 1958 r. dywizjon został transportem kolejowym przewieziony do nowego miejsca stałej dyslokacji.
Za wzorową służbę dywizjon został wyróżniony uchwałą Rady Państwa PRL z 1 lipca 1960 r. nadaniem sztandaru, który na uroczystej zbiórce jednostek garnizonu Braniewo 19 marca 1961 r. z rąk dowódcy 16 Kaszubskiej Dywizji Pancernej gen. bryg. Eugeniusza Molczyka otrzymał dowódca dywizjonu ppłk dypl. Zenon Stein. Sztandar ufundowało społeczeństwo Braniewa.
Rok 1971 r. – to kres funkcjonowania 46 Dywizjonu Artylerii Haubic. Zarządzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP nr 071/Org. z 10 lipca 1970 r. oraz wynikającymi z niego rozkazem Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego nr 01/Org. z 28 lipca 1970 r. i Dowódcy 16 Kaszubskiej Dywizji Pancernej nr 081 z 20 sierpnia 1970 r. dywizjon do 1 listopada 1971 r. został przeformowany w 16 Pułk Artylerii. Struktura organizacyjna pułku była następująca:
– dowództwo i sztab,
– sekcja wojskowej służby wewnętrznej,
– sekcja polityczna,
– szefowie rodzajów wojsk,
– bateria dowodzenia,
– dwa dywizjony haubic kalibru 122 mm (po dwie baterie),
– dywizjon haubic kalibru 122 mm (skadrowany),
– służby techniczne,
– kwatermistrzostwo,
– pluton medyczny.
Dowódcy 46 Dywizjonu Artylerii (Armat, Haubic):
– kpt. Jan Czyżewicz – 1951,
– kpt. Paweł Mietliński – 1951–1953,
– por. Piotr Zdunek – 1953–1954,
– kpt. Grzegorz Domański – 1954–1955,
– kpt. Jacek Podolski – 1955–1956,
– kpt. Czesław Czapla – 1956–1959,
– ppłk dypl. Zenon Stein – 1959–1965,
– ppłk dypl. Antoni Jankowski – 1965–1971.
Może ktoś uzupełni jeszcze o szczegóły
Pozdrawiam w lipcowe upały
ZM
