Witaj Piotrze.
"Moim zdaniem rewiduje ona w sposób zasadniczy dyskusję i jej wnioski. Przypuszczam w takim przypadku, że zakupy Goździków były rytmiczne od 1974 r. Czyli moim zdaniem planowanie zakupów D-30 było nie celowe."

Sprawa rytmicznych dostaw Goździków nie rewiduje niestety moim zdaniem niczego, bowiem dostawy na poziomie 24 wozów rocznie nie dawały szans na wymiane artylerii 122mm (da=18hb.) nawet w ciągu 20 lat.
Ale OK tak jak napisałem wcześniej jeśli tylko starczyło M30 (16 dywizji) to nie nalegam na kupowanie D30.

Krzystof dwie sprawy:
1) Dostawy większe niż 24 sztuki rocznie. W 1974 r. 6 sztuk dostał 1 pz z 1 DZ. Jarek C. podał info wyłącznie o POW. Wydaje mi się, że 11 DPanc mogła również je otrzymać.
2) zobaczmy potrzeby etatowo w dywizyjnym pa 18 hb 122, w pcz z T-55 brak, pcz z T-72 wtedy jeszcze nie było, w pz ba z 6 hb 122. Czyli potrzeby (POW i ŚOW + 1pz): 10x18 + 20x6 razem 300 sztuk. Doliczając 7 DD i rezerwę ok. 342 sztuk. Czyli przy dostawach po ok. 30 sztuk rocznie przezbrojenie zajęłoby 11 lat a to normalna procedura.

A-19 z racji wieku i zużycia nie powinien być w końcu lat 70-tych działem I rzutu.
Dlatego D-1 i A-19 powinny znaleść się w WOW (pomimo że "drugorzutowy" nie rezygnowałbym z cieższej artylerii - tym bardziej że rez. DZmech jej by nie miały.
Zgadzam się. (Poza zużyciem, nawet obecnie Tarnów proponuje wydłużyć okres eksploatacji moździerzy 120 mm o kolejne 20 lat).
Z tym, że sprzęt starszy i tak znajdował się w 2 DZmech i 15 DZmech (do 1990 r. nie miała Goździków) - chyba także drugorzutowe.

Moim zdaniem zakup 240-250 D20 w latach 71-77 byłby zasadny.
Tu się zgadzam przy etatyzacji w DPanc i DZmech po 18 hb 152 mm.

Słuchaj Piotrze,
Fajna wyliczanka ale jest pewna niescisłość:
"zobaczmy potrzeby etatowo w dywizyjnym pa 18 hb 122, w pcz z T-55 brak, pcz z T-72 wtedy jeszcze nie było, w pz ba z 6 hb 122. Czyli potrzeby (POW i ŚOW + 1pz): 10x18 + 20x6 razem 300 sztuk. Doliczając 7 DD i rezerwę ok. 342 sztuk."
To gdzie jest reszta M30 jeśli przed wejściem do służby Gozdzików miało ich być ponad 700 a może i więcej.

Piszac da=18hb szedłem dalej i pa miała mieć poza 2xda hb122mm - dodatkowo da hb152mm czyli 10X36 + 20X6 =480 szt. + rez. (Ale dalej brakuje mi etatów dla zagospodarowania tych 700 luf? Gdzie to upchnąć (może to było skadrowane?)

Co do wdrażania Goździków to nie chce mi sie wierzyć w te 30szt/rok bo jesli tak to po co kupiono licencje dla HSW boi przeicez nie po to aby w ciagu 7 lat wyprodukować rocznie tylko tyle wozów ile kupowano w latach poprzednich?
Chcac zastąpić 715 M30 przy 30 wozach/rocznie trzeba jednak ponad 20 lat, a przecież od lat 80 zwiększano artylerie pułkową.
Ale OK, wciaż optuję za tym ze jeśli starczyło M30 można było zrezygnować z D30!

Krzysztof
To gdzie jest reszta M30 jeśli przed wejściem do służby Gozdzików miało ich być ponad 700 a może i więcej.
Dokładnie to samo mnie nurtuje tym bardziej, że wydaje mi się, że było ich ponad 900.
Poniżej zacytowałem etatyzację ale wydaje mi się, że w WOW zamiast hb 152 były hb 122. Podobnie w części jednostek POW (a może i ŚOW np. 2 DZmech). Z tego co znalazłem w necie 16 DPancnie miała hb 152 mm czyli 15 DZmech również. Istaniała skadrowana 7 BAH wyposażona w 72 hb M-30. W pcz z T-72 tworzono das (by Jarosław Ciślak). W pz w miejsce ba utworzono da (dwubateryjne) - ale to wszystko w latach 80-tych.

Dlatego sądzę, że w połowie lat 70-tych zakładano zakup D-20. Ponieważ MŁ-20 było za mało.

Pdaję za Grzegorzem Urbaniakiem:

struktura organizacyjna pułku artylerii:
dowództwo, sztab, bateria dowodzenia (plutony: rozpoznania, łączności, topograficzno-rachunkowy, rozpoznania dźwiękowego)
dywizjon haubic 122 mm
dywizjon haubic 152 mm
pluton przeciwlotniczy (4 działony ZU-23-2)
kompania zaopatrzenia, kompania remontowa, kompania medyczna

struktura organizacyjna dywizjonu haubic 122 mm/152 mm pułku artylerii:
dowództwo, sztab, pluton topograficzno-rozpoznawczy, pluton łączności
3 baterie hb 122 mm/152 mm (każda: pluton dowodzenia, 2 plutony ogniowe, drużyna remontu samochodów i drużyna gospodarcza)

Razem w pułku artylerii: 18 hb 122 mm, 18 hb 152 mm i 4 zestawy ZU-23-2

Krzysztof
Ja sam właśnie zachodzę w głowę gdzie były te 940 M-30. Szczególnie jeżeli mieliśmy tylko 190 MŁ-20, 40 D-1 i 38 A-19 (a może więcej tego nie wiem, czekam na książkę o latach 60-tych. Po 1960 r. już raczej ich nie kupowaliśmy).
Ja podałem za stroną pa z 16 DZ, że od 1970 r. do 1986 r. były:
2 da hb 122mm (ale po 2 baterie)
1 da hb 122mm skadrowany.

Może Grzegorz Urbaniak pominął jednostki skadrowane. Nie wiem przypuszczam, że w 1975 r. było tak:
3xBAA, 1xPAA (10xda z MŁ-20, 2xda z D-1, 2xda z A-19)
Ale wtedy etat 18 hb 152 mm w pa w Dywizji byłby martwy.
pa DPanc i DZmech = 13 x 36 = 468 M-30
pz (24 + 5) = 29 x 6 = 174 M-30
od 1978 r. 7 BAH (72 M-30).
Czyli razem 468 + 174 + 72 + 12 = 726. gdzie reszta do 940 sztuk nie mam pojęcia.
Chyba, że dla trzech RDZmech przewidziano pobranie po 54 M-30 na czas W. Wtedy 726 + 162 = 888 czyli jesteśmy w domciu.

Co do dostaw goździków w pz z BWP-1 i innych pz w miarę dostaw Goździków tworzono da (dwubateryjkne) a w pcz z T-72 pojawiały das z Goździkami.

Ale jeszcze więcej brakuje mi sprzętu ppanc. Jeżeli w pz z BWP-1 tylko bateria z ppk a w DZmech dappanc z 18 D-44M. To nawet zakładając, że w pz na Skotach był dappanc (ale tego nie wiem) i istniały (chyba) dwa samodzielne pappanc to gdzie reszta:
DZmech 8x18 D-44M = 144 D-44M
pz na BWP-1 (w 1980 r. maksymalnie 5) 5x6 9P133 na BRDM-2 = 30 9P133 na BRDM-2
pdes 3x6 9P133 na BRDM-2 = 18 9P133 na BRDM-2
pz na Skotach (w 1980 r. chyba 18) 18x18 D-44M = 324 D-44M
pappanc 2x36 D-44M = 72 D-44M

Czyli na BRDM-2 tykko 48 sztuk a przecież rok temu mieliśmy ok. 191 9P133 na BRDM-2 i 18 9P148 na BRDM-2 gdzie była reszta wyrzutni ppk na BRDM-2

Co z D-44M (czy w pz na Skotach był dappanc). Naliczyłem 144 + 324 + 72 = 540, gdzie była reszta.

Poza tym będę uciążliwy ile w pz było BWP-1 (czy 94) a ile Skotów (103 a może 90).