Mając troche wolnego czasu chciałbym zwrócić uwagę na artykuł z wrześniowego Przeglądu PSP w którym Pan płk. A. Milkiewicz w sposób moim zdaniem kontrowersyjny przedstawia polityke sprzetową w lotnictwie polskim w latach 1974-88 kiedy to był on Głównym inżynierem WL.

Zaniepokoiło mnie kilka rzeczy:
1) dość swobodne przeskakiwanie w analizowanych okresach, w jednym akapicie piszac o zakupach MiG 23BN, Su 20 i Su 22M4;
2) gloryfikowanie zakupu Su 22M4 które uznane jako racjonalne spowodowało zoptymalizowanie systemu eksploatacji sprzetu bojowego - tylko co można powiedzieć o poprzednich 10 latach pracy autora kiedy nie zakupiono maszyn nawet dla 1 pełnego PLMSz/PLMB.
3) błędy merytoryczne:
bowiem NRD i CSRS nie kupiły podobnie jak my proponowanych Su 22M3;
my kupiliśmy więcej niż 20 Su 20 (26).
4) czy napewno w tym samym czasie analizowaliśmy zakup Su 22M3/M4 i MiG 23BN i po co robiliśmy porównanie MiG dostepnego dla państw arabskich w połowie lat 70 z Su 22M4 który był dużo "świeższy" i było nam wiadomo że jest to najlepszy dla nas wybór (gen.płk Skubilin)
5) bardzo nieszcześliwy akapit:
"Doradzano nam, podobnie jak NRD i Czechosłowacji, zakupienie samolotów myśliwsko-bombowych Su-20, Su-22M3 i MiG-23BN oraz samolotów wsparcia Su-25. NRD i Czechosłowacja zdecydowały się na przyjęcie radzieckiej propozycji, natomiast polskie Dowództwo Wojsk Lotniczych, ze względu na przewidywane trudności i koszty związane z eksploatacją tak różnorodnego sprzętu oraz problemy organizacyjne i szkoleniowe postanowiło nie zakłócać systemu eksploatacyjnego WL przez wprowadzenie samolotów różnych typów, przeznaczonych do realizowania jednakowych lub podobnych zadań".
tzn. na co zdecydowalismy sie my a na co inne kraje, bo de facto my kupilismy mało Su 20 i dopiero dekade później znaczacą liczbe wersji M4, NRD-owcy otrzymali od 1980 maszyny 23BN a od 1985 M4, Czesi nabyli w końcu lat 70-tych 23BN a w połowie lat 80-tych Su 25 i Su 22M4.
6) zupełnym nieporozumieniem wydaje sie być opinia co do nie zakupienia su 25 w zamian za szturmowa wersje I-22 oraz porównanie ich mozliwości bojowych.
Bowiem na jakich podstawach oszacowano koszt nabycia szturmowej wersji Irydy w końcu lat 70 czy początku lat 80? W jaki sposób policzono wirtualny udzwig Irydy na poziomie 2000kg? W jaki sposób oceniono że obie maszyny beda miały podobna przeżywalnosć na polu walki!!!???.
I jak wreście mozna było wogóle porównać jakiekolwiek parametry wirtualnej Irydy z rzeczywiście oblatanym i wdrazanym Su 25?

Tutaj mam pytanie.
Posiadalismy pułk na Su-7 (36+6) i kupiliśmy chyba 26 Su-20?
Skąd liczba 26, przecież początkowo nawet plmb na Su-22 miały po 34 maszyny bojowe dopiero potem zmieniono etat na 26 maszyn bojowych?
Czy nie było planów dalszych zakupów Su-20 czy przerwano z uwagi na kryzys gospodarczy?

Czy MiG-23BN był gorszy od Su-20?
Czy była alternatywa dla Su-20?
Skoro kupowaliśmy MiG-23MF od 1979 r. może warto było poczekać, dlaczego akurat w 1974 r. kupilismy 26 Su-20? Nikt inny w UW poza nami ich nie kupił.

Samolotów SU-20 kupiliśmy 27 sztuk. Przypominam, że maszyny te wykonywać miały też zadania rozpoznawcze. Czy MiG-23BN był lepszy od Su-20-nie wiem -opinie są podzielone-podobno suki były tańsze. W każdym razie suki były dostępne "wcześniej" od migów. Artykuł istotnie kontrowersyjny i pełen "samozaprzeczeń"-np. wg autora nie mogliśmy wybierać co chcemy kupować a potem mamy cały elaborat jak wybierano i porównywano suki do migów. To w końcu był ten wybór czy nie? Szkoda, że nic nie ma o zakupach samolotów myśliwskich np. rzeczowego porównania miga 23 mf do miga 21 bis.
A te porównania irydy z su 25 to istotnie śmieszne są-iryda lepsza bo tańsza-z taką filozofią to najlepiej kupić było szybowce bo te najtańsze (pomijam, że iryda w wersji bojowej to była wtedy daleka futurystyka).
pozdrawiam

Nie wiem jak było przy zakupie ale w 1990 r. posiadaliśmy 12 Su-20 i tylko 8 Su-20R stąd nie wszystkie Su-20 miały wykonywać zadania rozpoznawcze.
Co więcej posiadaliśmy przecież plrt - kupiono 36 MiG-21R w 1990 r. było 31 MiG-21R.

Zastanawia mnie również sprawa zakupu Su-22. Początkowo miano kupić 100 Su-22M3 a plmb miały mieć po 34 sztuki tylko, że 3x34 daje 102? Zakładam, że trzeci plmb miał dostać Su-22M3 i kilka Su-20 ale jak kupiono mniej bo 90 Su-22M4 to wyposażono w nie aż cztery pułki (trzy po 26 a w czwartym pozostałe Su-22M4 oraz Su-20).
Ile w końcu planowano początkowo kupić Su-22?

Piotr
Sprawa z przeznaczeniem 100 Su 22M3 a ostatecznie 90 Su 22M4 nie jest wcale taka prosta bowiem w 1984 ukazał sie rozkaz Ministra ON mówiacy o przezbrojeniu 7PLMB (MW) w 20 maszyn Su 22M4 i 4 Su22UM3K a w dalszym terminie przewidywano przezbrojenie 15 elr w maszyny Su 22UM3K lub w I-22.
Tak więc nalezy przyjąć ze wobec nie sprecyzowanych do końca planów wdrozenia nowego uzbrojenia zamówiono maszyny w oparciu o zasobność portfela a nie etat pułku lotniczego.

15 Samodzielna Eskadra Lotnictwa Rozpoznawczego Marynarki Wojennej jak wynika z nazwy nie wchodziła w skład pułku. Była jednostką samodzielną i stacjonowała na lotnisku w Siemierowicach (lub jak kto woli Cewice) - w późniejszym terminie uległa rozwiązaniu a sprzęt i personel wszedł w skład 7 Pułku Lotnictwa Myśliwsko Bombowego MW.(nie mylić z 7 PLMB z Powidza)

Jeżeli chodzi o oznaczenia to Su 22 M3 jest to starsza wersja bojowa naszych Suczek natomiast Su 22 UM3K jest to wersja szkolno bojowa i raczej nie w nią miano uzbroić jednostkę. W założeniach miał być utworzony 1 PLMB Marynarki Wojennej na Su 22. Być może w założeniach chciano przystosować Su 22 UM3K do zadań rozpoznawczych (do tej pory 15 SELR latała na SBlimach) ale uważam iż byłby to kolejny niedorzeczny pomysł. Zasobnik KKR jest o wiele lepszy niż wozenie nawigatora dla rozpoznania wzrokowego.