Krzysztof
Sądzę, że podając wykaz uzbrojenia nie brano zupełnie pod uwagę stanu gotowości bojowej a sugerowano się jedynie liczbą systemów.
Co do liczby SS-23 nie wypowiadam się, zacytowałem jedynie treść.
Generalnie jednak wykaz wydaje mi się bardzo wiarygodny.
Tutaj Krzysztof byłbym wdzięczny za Twoje zdanie.
Zastanawia mnie jedynie brak systemów Tunguzka o których czytałem, że NRD je kupiła - może nie odebrała?
NRD-owskie siły zbrojne.
#212Piotr
Podałem te informacje tylko jako uzupełnienie.
Przy czym dlaczego piszą o dwóch kompleksach S-200 skoro były 4 dywizjony w 2 Grupach oraz dlaczego pisza o jednym kompleksie S-300 z 12 wyrzutniami skoro były dwa a 12 wyrzutni nigdy nie było stosowane w 1 dywizjonie bo to ciut za dużo.
Dla mnie ciekawsze jest istnienie 75 zestawów Igła które podobno miały być wywiezione do ZSRR przed rozpadem NRD.
Przy SS23 jest napisane "cztery z dwudziestu czterech wyrzutni rakiet" czyli się zgadza.
Podałem te informacje tylko jako uzupełnienie.
Przy czym dlaczego piszą o dwóch kompleksach S-200 skoro były 4 dywizjony w 2 Grupach oraz dlaczego pisza o jednym kompleksie S-300 z 12 wyrzutniami skoro były dwa a 12 wyrzutni nigdy nie było stosowane w 1 dywizjonie bo to ciut za dużo.
Dla mnie ciekawsze jest istnienie 75 zestawów Igła które podobno miały być wywiezione do ZSRR przed rozpadem NRD.
Przy SS23 jest napisane "cztery z dwudziestu czterech wyrzutni rakiet" czyli się zgadza.
NRD-owskie siły zbrojne.
#213to nie do końca tak:
określenie "four with 24 msl" oznacza "4 wyrzutnie z 24 pociskami" - czyli do 4 wyrzutni systemu SS-23 mieli 24 pociski (czyli mogli oddać 6 salw)
określenie "four with 24 msl" oznacza "4 wyrzutnie z 24 pociskami" - czyli do 4 wyrzutni systemu SS-23 mieli 24 pociski (czyli mogli oddać 6 salw)
NRD-owskie siły zbrojne.
#214Ja skrót "msl" uznałem za "missile launcher" ale rzeczywiście masz racje bo niżej wystepuje okreslenie "msl transport vehicle" co definitywnie wyjaśnia znaczenie "msl".
Dzieki za sprostowanie, co nie zmienia faktu ze NVA miała jeszcze 20 wyrzutni SCUD.
Dzieki za sprostowanie, co nie zmienia faktu ze NVA miała jeszcze 20 wyrzutni SCUD.
NRD-owskie siły zbrojne.
#215Czy wiadomo coś jak wyglądała kwestia S-2M w strukturze.
Na jakich szczeblach i ile ich występowało?
Na jakich szczeblach i ile ich występowało?
NRD-owskie siły zbrojne.
#216W sprawie zestawu S-300PMU.
W składzie dywizjonu było 12 wyrzutni (4 podstawowe 5P85SU i 8 dodatkowych 5P58DU). Pisałem już kiedyś na ten temat, ale dla przypomnienia przytaczam ponownie.
Skład dywizjonu S-300PMU (90Ż6)
1. radiolokator wstępnego poszukiwania ST-68
- naczepa aparaturowo - antenowa 6UF (ciągnik Kraz-260),
- elektrownia polowa 99M6.
2. stacja radiolokacyjna 76N6
- kontener antenowy F5MU,
- kontener aparaturowy F52MU,
- uniwersalna wieża antenowa 40W6M.
3. stacja radiolokacyjna podświetlania i naprowadzania 30N6 (na samochodzie MAZ-543M)
- kontener antenowy F1U (może być montowany na wieży 40W6M),
- kontener aparaturowy F2U,
- kontener z wyposażeniem dodatkowym F20U.
4. zespół zasilania stacji (RPN 30N6) 99E6U
- elektrownia polowa 5I57A,
- dwie kabiny rozdzielcze 63I6A.
5. zestaw startowy 83P6 (max do 4 zestawów)
- wyrzutnia podstawowa z kontenerem aparaturowym (F3U) 5P85SU na samochodzie MAZ-543M,
- wyrzutnia dodatkowa (do 2 szt.) 5P58DU na samochodzie MAZ-543M.
6. zestaw zasilania dla 4 zestawów startowych 94E6U
- elektrownia polowa 5I57A,
- kabina rozdzielczo - przetwarzająca 63T6A.
7. zestaw obsługowo-remontowy ZOR-1B
- naczepa P1U,
- naczepa P2U.
8. przyczepa do przewożenia dokumentacji technicznej 90Ż6ED.
9. wóz topograficzny Gaz-66T.
10. zestaw zabezpieczenia technicznego 96C6
- samochód transportowy 5T58-2U,
- samochód załadowczy 5T99M,
- dźwig samochodowy,
- wóz układania kabli KU-03T
11. rakiety przeciwlotnicze
- 5W55K standardowa (system dowódczy)
- 5W55R radiolokacyjna (system dowódczy zmodyfikowany z MVT - śledzenie celu poprzez głowicę radiolokacyjną pocisku z przekazywaniem danych do stacji naprowadzania).
Informacja o S-200 również jest prawdziwa ponieważ dywizjony w tym zestawie nie działają samodzielnie. W pułku S-200 może być od 2 do 5 dywizjonów. Były zatem dwa pułki i każdy z nich posiadał w składzie dwa dywizjony ogniowe.
W składzie dywizjonu było 12 wyrzutni (4 podstawowe 5P85SU i 8 dodatkowych 5P58DU). Pisałem już kiedyś na ten temat, ale dla przypomnienia przytaczam ponownie.
Skład dywizjonu S-300PMU (90Ż6)
1. radiolokator wstępnego poszukiwania ST-68
- naczepa aparaturowo - antenowa 6UF (ciągnik Kraz-260),
- elektrownia polowa 99M6.
2. stacja radiolokacyjna 76N6
- kontener antenowy F5MU,
- kontener aparaturowy F52MU,
- uniwersalna wieża antenowa 40W6M.
3. stacja radiolokacyjna podświetlania i naprowadzania 30N6 (na samochodzie MAZ-543M)
- kontener antenowy F1U (może być montowany na wieży 40W6M),
- kontener aparaturowy F2U,
- kontener z wyposażeniem dodatkowym F20U.
4. zespół zasilania stacji (RPN 30N6) 99E6U
- elektrownia polowa 5I57A,
- dwie kabiny rozdzielcze 63I6A.
5. zestaw startowy 83P6 (max do 4 zestawów)
- wyrzutnia podstawowa z kontenerem aparaturowym (F3U) 5P85SU na samochodzie MAZ-543M,
- wyrzutnia dodatkowa (do 2 szt.) 5P58DU na samochodzie MAZ-543M.
6. zestaw zasilania dla 4 zestawów startowych 94E6U
- elektrownia polowa 5I57A,
- kabina rozdzielczo - przetwarzająca 63T6A.
7. zestaw obsługowo-remontowy ZOR-1B
- naczepa P1U,
- naczepa P2U.
8. przyczepa do przewożenia dokumentacji technicznej 90Ż6ED.
9. wóz topograficzny Gaz-66T.
10. zestaw zabezpieczenia technicznego 96C6
- samochód transportowy 5T58-2U,
- samochód załadowczy 5T99M,
- dźwig samochodowy,
- wóz układania kabli KU-03T
11. rakiety przeciwlotnicze
- 5W55K standardowa (system dowódczy)
- 5W55R radiolokacyjna (system dowódczy zmodyfikowany z MVT - śledzenie celu poprzez głowicę radiolokacyjną pocisku z przekazywaniem danych do stacji naprowadzania).
Informacja o S-200 również jest prawdziwa ponieważ dywizjony w tym zestawie nie działają samodzielnie. W pułku S-200 może być od 2 do 5 dywizjonów. Były zatem dwa pułki i każdy z nich posiadał w składzie dwa dywizjony ogniowe.
NRD-owskie siły zbrojne.
#217Przyznaję się do zaskoczenia.
Wydawało mi się, że czytałem o 6 wyrzutniach i 6 dodatkowych pojazdach z których można było wystrzeliwywać rakiety.
W sumie odnoszę wrażenie, że wojska OPK i OPL NVA były silniejsze od odpowiedników w LWP.
Poza tym czy ktoś kojarzy gdzie były te setki S-2M. Czyżby posiadali je zarówno na szczeblu batalionu jak i pułku?
Wydawało mi się, że czytałem o 6 wyrzutniach i 6 dodatkowych pojazdach z których można było wystrzeliwywać rakiety.
W sumie odnoszę wrażenie, że wojska OPK i OPL NVA były silniejsze od odpowiedników w LWP.
Poza tym czy ktoś kojarzy gdzie były te setki S-2M. Czyżby posiadali je zarówno na szczeblu batalionu jak i pułku?
NRD-owskie siły zbrojne.
#218Witaj Witoldzie
Twoje post sa jak zwykle jasne i wyczerpujące ale pozwole sobie na polemikę.
Co do S-200:
Niemcy z całą premedytacją nie określili trzech swoich instalacji mianem pułków (FRR) a jedynie Grupy Dywizjonowej (FRAG) bowiem od poczatku miały to być relatywnie małe jednostki.
Czy nie sądzisz że określenie że posiadali 2 kompleksy jest nieco mylące bo idąc tym tropem to można posiadać dwa - 5 dywizjonowe pułki i to tez bedą 2 kompleksy! kompleks - kompleksowi nie równy!
Co do S 300 PMU to spotkałem się także z informacją o 6 wyrzutniach i 6 wozach transportowo-załadowczych co wobec informacji o tworzonych 2 dywizjonach rakietowych w NVA dało mi liczbę 12 wyrzutni zgodną z wykazem. Jednak przyjmuje skorygowaną informacje bowiem zestaw PMU 1 może mieć do 12 wyrzutni.
Na marginesie: czy wiesz jaka role i gdzie pełniła/miała pełnić w Polsce stacja ST 68U (wystawiona dziś w Muzeum WP)
PS: Czy widziałeś moje pytanie nt. 77 pa WOPL?
Twoje post sa jak zwykle jasne i wyczerpujące ale pozwole sobie na polemikę.
Co do S-200:
Niemcy z całą premedytacją nie określili trzech swoich instalacji mianem pułków (FRR) a jedynie Grupy Dywizjonowej (FRAG) bowiem od poczatku miały to być relatywnie małe jednostki.
Czy nie sądzisz że określenie że posiadali 2 kompleksy jest nieco mylące bo idąc tym tropem to można posiadać dwa - 5 dywizjonowe pułki i to tez bedą 2 kompleksy! kompleks - kompleksowi nie równy!
Co do S 300 PMU to spotkałem się także z informacją o 6 wyrzutniach i 6 wozach transportowo-załadowczych co wobec informacji o tworzonych 2 dywizjonach rakietowych w NVA dało mi liczbę 12 wyrzutni zgodną z wykazem. Jednak przyjmuje skorygowaną informacje bowiem zestaw PMU 1 może mieć do 12 wyrzutni.
Na marginesie: czy wiesz jaka role i gdzie pełniła/miała pełnić w Polsce stacja ST 68U (wystawiona dziś w Muzeum WP)
PS: Czy widziałeś moje pytanie nt. 77 pa WOPL?
NRD-owskie siły zbrojne.
#219Jednostki opl NVA były zdecydowanie silniejsze od naszych na co wskazuje fakt przesunięcia 2 pułków "kuboskich" do dywizji rezerwowych.
NRD-owskie siły zbrojne.
#220Pod pojęciem kompleksu S-200 należy rozumieć:
1. Stanowisko dowodzenia:
- kabina dowodzenia i rozdziału celów K9M,
- kabina zestawu obsługowo-remontowego,
- zespół zasilania (dwie elektrownie 5Je97 - K20, kabina rozdzielcza K21)
- wieża kontrolna K7.
2. Środki rozpoznania i wskazywania celu:
- stacja radiolokacyjna 5N84AE1,
- stacja radiolokacyjna PRW-17.
3. Dywizjon rakietowy:
- stacja podświetlania celu 5N62WE,
- pozycja startowa 5Ż51WE (6 wyrzutni 5P72W + wózki załadunkowe 5Ju24M)
4. Rakiety samonaprowadzające 5W28E lub zmodernizowane 5W28W
5. Dywizjon techniczny:
- wozy transportowo-załadowcze 5T82M1E,
- wozy transportowe 5T53ME,
- dźwig 25 tonowy,
- dwa dźwigi 18 tonowe,
- zestaw obsługowy rakiety.
System nie może funkcjonować bez stanowiska dowodzenia. Zatem tyle jest kompleksów ile stanowisk dowodzenia. Przy sprzęcie przeciwlotniczym bardzo istotne jest określenie najmniejszego pododdziału, który może samodzielnie wykonać zadania ogniowe. Dla poszczególnych zestawów wyglądało to następująco:
- SA-75 „Dwina” - dywizjon,
- S-75 „Wołchow” - dywizjon,
- S-125 „Newa” - dywizjon,
- S-200 „Wega” - pułk posiadający od dwóch do pięciu kanałów celowania,
- S-300 - dywizjon posiadający sześć kanałów celowania.
Polska modernizacja zestawu S-200 polegała właśnie na rozdzieleniu dywizjonów tak aby mogły samodzielnie zwalczać cele powietrzne – eliminacja kabiny K9M.
Główne efekty modernizacji:
- pełna autonomizacja działania zmodernizowanego dywizjonu S-200C,
- wykonano w kabinie K2 konsolę dowodzenia w wersji cyfrowej, realizującą zadania kabin K9 i K2,
- wyeliminowano w kabinie aparaturowej K2 75% analogowych szaf lampowych oraz maszynę cyfrową,
- wprowadzono całkowicie nowe rozwiązania w kanale obserwacji celów, co usprawniło procesy wskazywania, poszukiwania i wykrycia celu,
- poszerzono zakres jednoczesnej obserwacji prędkości celów,
- zastosowano nową metodę pomiaru odległości celu, pozwalającą określać na
bieżąco odległość celu do 450 km bez spadku potencjału radiolokatora
podświetlania celu,
- wykonano czterokanałową aparaturę sprzężenia z zewnętrznymi źródłami
informacji radiolokacyjnej oraz z zautomatyzowanym systemem
wskazywania i dowodzenia pracującym w systemie polskim i NATO,
- zwiększono odporność stacji na zakłócenia radioelektroniczne,
- wprowadzono aparaturę rejestrującą przebieg pracy bojowej,
- wprowadzono system automatycznego testowania i sygnalizacji stanów
awaryjnych aparatury,
- wprowadzono aparaturę treningową symulującą naloty i zakłócenia,
- w kabinie startowej K3 opracowano nową szafę wymiany danych,
- opracowano i wykonano nową wieżę kontrolną K-7C,
- zmniejszono sumaryczną długość etatowego okablowania o około 7 km,
- poprzez autonomizację dywizjonu uzyskano poprawę w zakresie mobilności i manewrowości.
Nazwa oddziału jest sprawą wewnętrzną danego kraju i nie ma wpływu na skład oraz wyposażenie. W planach systemu obrony powietrznej UW nasze WOPK też miało zakupić dwa kompleksy S-200. Po sprawdzeniu pewnych zagadnień prawnych może będę mógł opisać bardziej szczegółowo przebieg przygotowania rakiety 5W28E do startu (proces dowodzenia).
Dywizjon S-300PMU mógł posiadać maksymalnie do 12 wyrzutni (ale zawsze tylko 4 podstawowe i 8 dodatkowych). Aby 12 wyrzutni mogło stanowić dwa dywizjony niezbędne było posiadanie dwóch zestawów dowodzenia i naprowadzania, które stanowiły podstawowy składnik dywizjonu.
Stacje ST-68 (w wersji 5N59) „Anita” w ilości dziesięciu sztuk miały zostać zakupione dla wojsk radiotechnicznych OPK. Dostarczono tylko jedną stację, która pracowała w jednym z nadmorskich posterunków. Dalsze dostawy nie zostały zrealizowane z powodów finansowych. Na początku lat 90-tych wycofana z uzbrojenia jako sprzęt nietypowy.
Danych o 77 pułku niestety nie posiadam.
Pozdrawiam
Witek
1. Stanowisko dowodzenia:
- kabina dowodzenia i rozdziału celów K9M,
- kabina zestawu obsługowo-remontowego,
- zespół zasilania (dwie elektrownie 5Je97 - K20, kabina rozdzielcza K21)
- wieża kontrolna K7.
2. Środki rozpoznania i wskazywania celu:
- stacja radiolokacyjna 5N84AE1,
- stacja radiolokacyjna PRW-17.
3. Dywizjon rakietowy:
- stacja podświetlania celu 5N62WE,
- pozycja startowa 5Ż51WE (6 wyrzutni 5P72W + wózki załadunkowe 5Ju24M)
4. Rakiety samonaprowadzające 5W28E lub zmodernizowane 5W28W
5. Dywizjon techniczny:
- wozy transportowo-załadowcze 5T82M1E,
- wozy transportowe 5T53ME,
- dźwig 25 tonowy,
- dwa dźwigi 18 tonowe,
- zestaw obsługowy rakiety.
System nie może funkcjonować bez stanowiska dowodzenia. Zatem tyle jest kompleksów ile stanowisk dowodzenia. Przy sprzęcie przeciwlotniczym bardzo istotne jest określenie najmniejszego pododdziału, który może samodzielnie wykonać zadania ogniowe. Dla poszczególnych zestawów wyglądało to następująco:
- SA-75 „Dwina” - dywizjon,
- S-75 „Wołchow” - dywizjon,
- S-125 „Newa” - dywizjon,
- S-200 „Wega” - pułk posiadający od dwóch do pięciu kanałów celowania,
- S-300 - dywizjon posiadający sześć kanałów celowania.
Polska modernizacja zestawu S-200 polegała właśnie na rozdzieleniu dywizjonów tak aby mogły samodzielnie zwalczać cele powietrzne – eliminacja kabiny K9M.
Główne efekty modernizacji:
- pełna autonomizacja działania zmodernizowanego dywizjonu S-200C,
- wykonano w kabinie K2 konsolę dowodzenia w wersji cyfrowej, realizującą zadania kabin K9 i K2,
- wyeliminowano w kabinie aparaturowej K2 75% analogowych szaf lampowych oraz maszynę cyfrową,
- wprowadzono całkowicie nowe rozwiązania w kanale obserwacji celów, co usprawniło procesy wskazywania, poszukiwania i wykrycia celu,
- poszerzono zakres jednoczesnej obserwacji prędkości celów,
- zastosowano nową metodę pomiaru odległości celu, pozwalającą określać na
bieżąco odległość celu do 450 km bez spadku potencjału radiolokatora
podświetlania celu,
- wykonano czterokanałową aparaturę sprzężenia z zewnętrznymi źródłami
informacji radiolokacyjnej oraz z zautomatyzowanym systemem
wskazywania i dowodzenia pracującym w systemie polskim i NATO,
- zwiększono odporność stacji na zakłócenia radioelektroniczne,
- wprowadzono aparaturę rejestrującą przebieg pracy bojowej,
- wprowadzono system automatycznego testowania i sygnalizacji stanów
awaryjnych aparatury,
- wprowadzono aparaturę treningową symulującą naloty i zakłócenia,
- w kabinie startowej K3 opracowano nową szafę wymiany danych,
- opracowano i wykonano nową wieżę kontrolną K-7C,
- zmniejszono sumaryczną długość etatowego okablowania o około 7 km,
- poprzez autonomizację dywizjonu uzyskano poprawę w zakresie mobilności i manewrowości.
Nazwa oddziału jest sprawą wewnętrzną danego kraju i nie ma wpływu na skład oraz wyposażenie. W planach systemu obrony powietrznej UW nasze WOPK też miało zakupić dwa kompleksy S-200. Po sprawdzeniu pewnych zagadnień prawnych może będę mógł opisać bardziej szczegółowo przebieg przygotowania rakiety 5W28E do startu (proces dowodzenia).
Dywizjon S-300PMU mógł posiadać maksymalnie do 12 wyrzutni (ale zawsze tylko 4 podstawowe i 8 dodatkowych). Aby 12 wyrzutni mogło stanowić dwa dywizjony niezbędne było posiadanie dwóch zestawów dowodzenia i naprowadzania, które stanowiły podstawowy składnik dywizjonu.
Stacje ST-68 (w wersji 5N59) „Anita” w ilości dziesięciu sztuk miały zostać zakupione dla wojsk radiotechnicznych OPK. Dostarczono tylko jedną stację, która pracowała w jednym z nadmorskich posterunków. Dalsze dostawy nie zostały zrealizowane z powodów finansowych. Na początku lat 90-tych wycofana z uzbrojenia jako sprzęt nietypowy.
Danych o 77 pułku niestety nie posiadam.
Pozdrawiam
Witek
