Cześć.
Wszystko się zgadza, ale mówiąc o planach na lata 1981-1990 należy wspomnieć, że założenia przezbrojenia były inne. Pierwotnie „Dany” miały wzmocnić Brygady Artylerii Armat . Frontowa i dwie armijne BAA miały otrzymać po dwa dywizjony „Dan” i po jednym dywizjonie wyrzutni RM-70/85. Trzecia armijna BAA (WOW) miała dysponować zmodernizowanymi armatami A-19, haubico-armatami ML-20 oraz wyrzutniami BM-21. Skadrowana 7 BAH posiadała na uzbrojeniu 36 haubic 152 mm D-1 oraz 36 haubic 122 mm M-30 (cztery dywizjony po 18 haubic). W 7 BAH był przechowywany i obsługiwany sprzęt szkolny WSO WRiA.
W wyniku rokowań rozbrojeniowych KBWE prowadzonych w Wiedniu (lata 1986-1989) oraz nowej polityce Gorbaczowa, już w 1986 r. zaczęto przygotowywać plany redukcji wojsk i związane z tym przejście na nowe struktury. Pierwsze jednostki WP zaczęto likwidować już od jesieni 1988 r. czyli na dwa lata przed oficjalnym podpisaniem układów rozbrojeniowych CFE1.
Dlatego przezbrojenie w „Dany” dywizyjnych pułków było wynikiem zmiany koncepcji, a nie planów modernizacyjnych na lata 1981-1990. Podobnie wyglądała sprawa z wyposażeniem dywizji pancernych w czołgi T-72 i modernizowane T-55AM, które w wyniku zmian organizacyjnych zapoczątkowanych w 1988 r. nie trafiły na wyposażenie pułków przewidzianych do przezbrojenia.

Pozdrawiam
Witek

Witold,
dziękuję za dbałość o szczegóły. Masz oczywiście rację, że wtedy 1-2 lata robiły różnicę epoki.
Poza planami SZ PRL na lata 1986-1990 a tym co się stało po 1991 ostatnio coraz bardziej ciekawi mnie co się stało z reformą Gen. Floriana Siwickiego, m.in. jednolitymi DZ?
Przy czym jeżeli dobrze pamiętam to w DZ wz. 88 (?) planowano 72 haubice kal. 122 mm. Czyli konsekwentnie bez 152 mm na szczeblu dywizji.
Dzięki za info o trzeciej armijnej BAA. Wyjaśniłeś również co planowano zrobić z D-1.

Co do wprowadzenia Dan do szczebla dywizyjnego to wygląda to na duży optymizm ówczesnych sztabowców.

Cześć
Uzupełniając te niezwykle cenne materiały na naszym forum dorzucę trochę informacji w zakresie stanów faktycznych (ewidencyjnych) sprzetu artylerii holowanej w WP. Należy mieć na uwadze fakt, że w publikowanych instrukcjach monowskich, dotyczących organizacji i spsoobu użycia sprzętu artyleryjskiego często zamieszczano ujednolicane zestawienia etatowe jednostek (pododdziałów) artyleryjskich szczebla DZ/DPanc/BAA. Mialo to m.in. zapewnic usprawnienie procesu szkolenia w przypadku prowadzenia np. ćwiczeń czy treningów. Przyjmowane wtedy zestawienia etatowe pozwalały na ujednolicenie np. obliczeń potencjału bojowego jak i procesu zabezpieczenia materialowo-technicznego w planowaniu uzupełnien w sprzet i amunicję. Etaty te stanowiły (można chyba tak uznać), modelową (planowaną) strukturę. Faktyczne etaty jak i stany ewidencyjne sprzetu w jednostkach były często z nimi tożsame ale były też w większym lub mniejszym stopniu tylko do nich zbliżone.

Poniżej stany ewidencyjne wybranego sprzetu artylerii holowanej na dzień 1 stycznia 1970, według zestawień prowadzonych przez Centralny Organ Zaopatrywujący - Szefostwo Służby Uzbrojenia i Elektroniki MON.
120mm moździerz wz. 38 - 551
120mm moździerz wz. 41 - 89
120mm moździerz wz. 43 - 447
122mm hb wz. 38 - 1952
122mm armata wz. 31/37 - 66
152mm hba wz. 37 - 227
152mm hb wz. 43 - 73
100mm armata wz. 44 BS-3 - 73
Niestety z zestawien tych nie dowiemy się ile sprzetu jest w konkretnej jednostce. Zestawienia te rozbite sa na: okręgi wojskowe, cenralne zakłady remontowe, centralne składnice i szkolnictwo. Dodatkowo stany okręgowe są łacznie z okręgowymi skladnicami, a jak sprzet przekzywany był do remontu głównego w centralnych zakladach remontowych to zdejmowany byl z ewidencji jednostki (okręgu).
Mozna jednak wyciągnąć pewne wnioski. Zastanawia co poruszano już na forum wczesniej, niskie stany ewidencyjne 122mm armat wz. 31/37, tylko 66 szt. co umożliwiało sformowanie jedynie trzech dywizjnów po 18 szt oraz równie niskie stany ewidencyjne 152mm hb wz. 43 tylko 73 kpl. co po odliczeniu sprzetu w centralnych skladach i instytucjach umozliwialo sformowanie jedynie pięciu dywizjonów po 12 szt.
Jako ciekawostke poniżej stany ewidencyjne jednostkowego sprzetu będącego tez w WP
160mm moździerz wz. 43 - 151 (w składnicach)
240mm moździerz M-240 - 2 (WAT Warszawa i COSSUiE Olsztyn)
85mm armata SD44 sam. - 1 (z silnikiem w WITU Zielonka)
85mm armata D-48 - 5 (1 COSSUiE, 1 WAT, 3 w skladnicach)
130mm armata M-46 - 3 (1 COSSUiE, 1 WAT, 1 w składnicy)
Pozdrawiam

Kontynuując wątek, podaję stany ewidencyjne sprzętu artylerii holowanej w Wojsku Polskim blisko dekadę później, na dzień 1 stycznia 1979.
120mm moździerz wz. 38 - 359
120mm moździerz wz. 41 - 22
120mm moździerz wz. 43 - 442
122mm hb wz. 38 - 1776
122mm armata wz. 31/37 - 66
152mm hba wz. 37 - 226
152mm hb wz. 43 - 74
100mm armata wz. 44 BS-3 - 70
Dane, podobnie jak we wczesniejszym zestawieniu za 1970r. obejmują sprzet kat I-III, nie zawieraja sprzętu kategorii IV i V.
Nasuwające sie ważniejsze wnioski.
Zmniejszenie stanów 120mm moździerzy i 122mm hb wz 38. Zapewne sprzet nietrzymający parametrów był kasowany, tak samo jak pojedyńcze egzemplarze w innych wzorach. Możliwy jest też eksport, co tłumaczyłoby tak znaczne zmniejszenie stanów. Znaczne ilości 122mm hb wz. 38 znajdowały sie nadal w skladnicach centralnych poza etatem. Nie zmieniła sie możliwa liczba formowanych dywizjonów 122mm armat i 152mm haubic. Zwiększyła sie liczba 152mm hb wz. 43 o 1 sztukę, to prawdopodobnie efekt remontu głównego i przywrócenie zdatności sprzetu który byl wczesniej w kat IV (V).
I jako ciekawostka stany sprzetu jednostkowego
160mm moździerz wz. 43 -47
240mm moździerz M-240 -2
85mm armata SD44 sam. -1
85mm armata D-48 - 4
130mm armata M-46 -1
Tutaj zmiany w ilości wynikały zarówno z wybrakowania jak i przekazywania sprzetu poza wojsko np. do muzeów.
Stany ilościowe z połowy lat osiemdziesiatych podam nastepnym razem.
Pozdrawiam

Cześć
Tym razem stany ewidencyjne sprzetu artyleriyjskiego w Wojsku Polskim na 01.01.1985 - 120mm moździerze oraz na 01.01.1986 - pozostały sprzęt artyleryjski.
120mm moździerz wz. 38 - 329
120mm moździerz wz. 41 - 403
122mm hb wz. 38 - 1760
122mm armata wz. 31/37 - 65
152mm hba wz. 37 - 225
152mm hb wz. 43 - 71
100mm armata wz. 44 BS-3 - 65
122mm hb 2S1 - 168
203mm armata sam 2S7 PION -8
Stany ewidencyjne ujęte są zbiorczo za jednostki, składnice, ośrodki szkolenia i zakłady remontowe. Możemy zauważyć nieznaczne zmniejszenie liczby sprzetu holowanego w stosunku do 1979r. co związane jest z wybrakowaniem lub przekazywaniem go poza wojsko. Jednoczesnie rozpoczęto w 1985r. modernizację sprzetu artlerii holowanej (modernizacja układu jezdnego, wprowadzenie kół pneuatycznych, pneumatycznego układu hamulcowego, instalacji oświetleniowo-sygnalizacyjnej) i w podanym wyżej zestawieniu część sprzetu artylerii holowanej była już po modernizacji.
Rozpoczęto wdrażanie artyleryjskiego sprzetu samobieżnego. Od 1984 wprowadzano do WP 122mm shb 2S1 już polskiej produkcji z HSW Stalowa Wola, kolejne dostawy były w następnych latach. Jest też wprowadzony w 1985r. dywizjon 203mm armat 2S7 PION.
Pozdrawiam

Cześć
W ramach kontynuacji tematu ewidencji sprzetu artylerii holowanej WP, cofniemy się w lata czterdzieste.
W trzech kolumnach kolejno stany ewidencyjne (razem w WP tak jak w poprzednich zapisach) na dzień: 01.10.1944, 01.02.1946, 01.07.1950
 120mm moździerz - 552 758 764
 122mm hb wz. 38 - 385 430 429
 122mm armata wz. 31/37 - 52 67 67
 152mm hba wz. 37 - 88 145 168
Stany 120 mm moździerzy nie ujęto rodzajami tylko łącznie. Zauważyć można wzrost stanów ewidencyjnych sprzętu artyleryjskiego w 1945 r. co związane było z rozbudową wojsk zaplanowaną jeszcze w czasie wojny. Od 1946 r. do 1950 r. zwiększenie ilości sprzętu (zakupy) były już dużo mniejsze. Niewielkie, mozna powiedzieć nawet symboliczne w 120 mm moździerzach i 152 mm hba wz. 37. Nie można wykluczyć też wycofywania (kasowania) sprzętu zużytego w czasie działań wojennych i nie nadającego się do eksploatacji (przykład zmniejszenia liczby 122 mm hb wz. 38). Istotny wzrost dostaw sprzętu do WP datował się od 1950 r. wzwiązku z rozbudową i modernizacją WP, kiedy ponownie uruchomiono znaczniejsze zakupy oraz na licencji wdrożono w Polsce produkcję122 mm hb wz. 38 oraz później 120mm moździerzy. Co ciekawe dostarczonych do 1946 r. 122 mm armat wz. 31/37 jak widzimy w liczbie łącznie 67 szt. już więcej nie zakupiono (przynajmniej nic na ten temat nie wiem, tak wynika to z liczby tych armat w kolejnych latach). Kiedy rozpoczęto w WP w latach 1985-86 modernizację sprzętu artylerii holowanej, miały więc one już za sobą 40 i więcej lat eksploatacji. Były one w międzyczasie, zgodnie z wymogami (instrukcjami) planowo kierowane do remontów głównych, gdzie wymieniano zuzyte części (podzespoły), sprawdzano parametry i przedłużano im resurs eksploatacyjny. Zresztą kilka lat później zostały z WP i tak wycofane.
Pozdrawiam