Witam

W pułku zmechanizowanym DZ typu A (etat nr 5/164 z 14.09.1955r.) transportery opancerzone rozdysponowano w następujący sposób:
•w kompaniach piechoty zmotoryzowanej (w pułku były dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej po dwie kompanie) – 1 transporter BTR-152 na kompanię - razem 4 transportery;
•w kompanii rozpoznawczej pułku – 1 transporter BTR-152 w plutonie rozpoznawczym;
•w drużynie samochodów i transporterów opancerzonych batalionu szkolnego – 1 transporter BTR-40 i 4 transportery BTR-152.
Razem w pułku: 1 transporter BTR-40 i 9 transporterów BTR-152.

W 1957 r., w związku z utworzeniem trzech batalionów piechoty zmotoryzowanej po trzy kompanie, wszystkie transportery BTR-152 znalazły się w kompaniach piechoty zmotoryzowanej (po 1 szt. w kompanii). Ogółem w pułku było wtedy 9 transporterów BTR-152. W nowej strukturze pułku nie było już batalionu szkolnego i kompanii rozpoznawczej (etat nr 5/201 z 2.04.1957r.)

Pozdrawiam
J. Kajetanowicz

W stanie wojennym przystosowane w zakładach w Łodzi. BTR152, które dostaliśmy w darze od Policji Ludowej NRD. Były w idealnym stanie załadowane workami z częściami zamiennymi, akcesoriami i wyposażeniem. W Polsce po działaniach ulicznych (nie były odporne na butelki z benzyną) przystosowano je do działań w mieście poprzez zamianę brezentowego dachu w "daszki dwuspadowe" ze zwykłej blachy. Taki przerobiony we własnym zakresie pojazd z takim daszkiem ale bez emblematów milicyjnych i pomalowany na kolor wojskowy (w MO niektóre były przemalowane na kolor niebieski), a pochodzący najprawdopodobniej z KWMO w Poznaniu były na początku lat 90tych w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. BTR 152 nie miał urządzonej ekspozycji i opisu ale za to z powietrzem w kołach. Policja Ludowa NRD dla personelu obsługi technicznej jednostek do których ten sprzęt przekazano zorganizowała jesienią 1982r. szkolenie techniczne z zakresu ich obsługi i naprawy w centralnych warsztatach samochodowych Policji Ludowej w Berlinie.

Mam pytanie odnośnie SKOT-ów.
Rozróżniamy 3 ich zasadnicze wersje:
SKOT
SKOT-2
SKOT-2AP
Nie mam dostępu do publikacji więc proszę nieodsyłając mnie do nich o odpowiedź na pytanie:
Ile ich wojsko zamawiało i w jakim okresie? Ile w danym roku zostało wcielonych do WP? Jeśli państwo nie mają tak szczegółowych danych to proszę tylko o liczby globalne. Bardzo mnie to interesuje i licze na Państwa życzliwość.

pozdrawiam
Marcin

Jedyną pewną informacją którą znam to oficjalne stwierdzenie MON, że w 1990 r. posiadaliśmy 856 TO Skot-2AP. Na tym forum kilka osób podawały liczby maksymalnie do 2.100 Skotów w wersjach bojowych.

SPEKULACJA
Osobiście mogę jedynie spekulować, że skoro w 1990 r. posiadaliśmy 856+72=928 TO a podaliśmy wcześniej, że WP posiadało 4.855 bwo to 4.855-2.377= 2.478 bwo ale w tym pewnie były PT-76 (42?), Topasy (tych prawdopodobnie ok. 64?), BRDM-2 (????) i Skoty. Mogę tutaj tylko szacować, że Skotów było ok. 800? Czyli razem w 1988 r. było ok. 1.600 Skotów wszystkich wersji bojowych(?).

Cześć!
Kilka dodatkowych informacji dotyczących BWP-1 oraz jego produkcji w Polsce i Czechosłowacji.
Decyzje Rady Ministrów ZSRR:
Nr 281-133 z dnia 24.03.1962 r. o rozpoczęciu prac nad BWP,
Nr 269-86 z dnia 14.04.1966 r. o przyjęciu BWP-1 na uzbrojenie,
Nr 123-43 z dnia 21.02.1968 r. o pomocy w uruchomieniu produkcji BWP-1 w Polsce i Czechosłowacji.
W celu uniknięcia przekłamań spowodowanych tłumaczeniem podaję tytuły decyzji w wersji oryginalnej.

Постановления Совета Министров СССР
Decyzje (uchwały) Rady Ministrów ZSRR

№ 281-133 от 24.03.1962
О создании специальной пехотной боевой машины.

№ 269-86 от 14.04.1966
О принятии на вооружение Советской Армии гусеничной боевой машины пехоты.

№ 123-43 от 21.02.1968
Об оказании технического содействия Чехословакии и Польше в организации производства боевых машин пехоты (БМП-1) и о закупке таких машин в Чехословакии для нужд Советского Союза.

Pozdrawiam
Witek

Prace nad transporterem opancerzony SKOT rozpoczęto w Czechosłowacji w 1959 r. (niestety brak danych dotyczących biura konstrukcyjnego oraz konstruktorów). W 1961 r. w zakładach AVIA zmontowano pierwszą serię prototypowych pojazdów przeznaczonych do prób. W tym samym roku podpisano porozumienie pomiędzy CSSR i PRL o wspólnej produkcji transporterów SKOT oraz ich dalszej modernizacji. W ramach tego porozumienia ustalono następujący podział zadań:
- Polska będzie produkować kadłub i dokonywać ostatecznego montażu transportera oraz opracuje uzbrojoną wersję pojazdu.
- Czechosłowacja będzie produkować elementy układu napędowego, układu przeniesienia mocy, układu kierowania, układu pneumatycznego.
W Czechosłowacji w produkcję transportera były zaangażowane zakłady AVIA, Praga (od 1948 r. noszący nazwę Auto-Praga, a od 1961 włączony w skład przedsiębiorstwa Automobilové závody Letňany) oraz zakład TATRA. W Polsce kadłuby produkowano w Hucie im. Marcelego Nowotki w Ostrowcu Świętokrzyskim, natomiast montaż końcowy transportera prowadzono w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie. W następnych latach w Zakładach Mechanicznych w Tarnowie uruchomiono produkcję wieży z uzbrojeniem (pewne elementy wieży produkowano również w Hucie Stalowa Wola). W okolicach Lublina (nad jeziorem Łukcze) powstał zakładowy poligon prób wodnych, gdzie testowano wszystkie seryjne transportery. W 1963 r. w FSC zmontowano pierwszą przedprodukcyjną serię transporterów, przeznaczoną do prób wojskowych. W 1964 r. transporter przyjęto do uzbrojenia CSSR (pod oznaczeniem OT-64) i PRL (pod oznaczeniem SKOT). Pojazdy produkowano do końca 1970 r. W materiałach reklamowych firmy Daewoo - Lublin podano, że w latach 1963 – 1970 wyprodukowano około 4500 transporterów różnych wersji (z tego ponad połowa transporterów trafiła do uzbrojenia WP).
Bazowymi wersjami transportera były wersje SKOT i SKOT-2A. Na bazie tych wozów powstawały wersje specjalistyczne:
SKOT - wersja bez uzbrojenia (posiadała wyciągarkę i nieodchylaną antenę radiostacji),
SKOT-2A - wersja uzbrojona (z wieżą transportera BTR-60),
SKOPT-2AP - wersja uzbrojona (ze zmodernizowaną wieżą przeciwlotniczą),

Na bazie transportera SKOT-2A powstały:
SKOT R-2, R-2A, R-2AM (wersja uzbrojona),
SKOT R-3, R-3M, R-3Z (wersje bez uzbrojenia),
SKOT R-4 (wersja bez uzbrojenia),
SKOT R-6 (wersja bez uzbrojenia).

Na bazie transporterów SKOT-2A (bez wieży i podstawy pod wieżę) oraz adaptowanych transporterów SKOT, powstawały wersje:
SKOT-Art (artyleryjski do przewozu granatników SPG-9 lub zestawów 9K11 „Malutka”),
SKOT-WPT (wóz pomocy technicznej),
SKOT-Inż (saperski).

Wersje doświadczalne wprowadzone do próbnej eksploatacji w WP (nie zostały przyjęte do uzbrojenia):
SKOT z otwartą wieżyczką uzbrojoną w km 7,62 mm (oznaczane w literaturze jako SKOT-1A, baza transporter SKOT),
SKOT z otwartą wieżyczką uzbrojoną w km 12,7 mm (oznaczane w literaturze jako SKOT-1A, baza transporter SKOT),
SKOT-Med (medyczny baza transporter SKOT),
SKOT-2A z zestawem 9K11 „Malutka” (baza transporter SKOT-2A).


Przed 1966 r. eksploatacja transporterów była prowadzona w oparciu o instrukcje tymczasowe (niestety nie znam ich). Następnie wprowadzono instrukcję:
Sam 146/66
Średni kołowy opancerzony transporter SKOT. Budowa, obsługa i technika jazdy.
Potem wprowadzono instrukcje tymczasowe transportera SKOT-2A.
Wszystkie wcześniejsze instrukcje anulowano po wprowadzeniu instrukcji:
Panc.-Sam. 135/70
Transporter opancerzony SKOT-2A i jego odmiany. Opis i użytkowanie.

Transportery SKOT nie były w czasie ich seryjnej produkcji przedmiotem eksportu. W kilku publikacjach pojawiły się informacje o eksporcie tych transporterów do krajów afrykańskich (są nawet zdjęcia), ale prawdopodobnie były to pojazdy przeznaczone do testów. Pod koniec lat 80-tych próbowano sprzedać kilku krajom transportery wycofywane z uzbrojenia.

W Czechosłowacji nie wprowadzono do uzbrojenia wersji SKOT-2AP oraz budowano odmienne wersje specjalistyczne np.:
OT-64 Zdrav. (medyczny),
OT-64UMU (układacz min),
DTP-64 (wóz pomocy technicznej),
OT-64R-3MT (wóz dowodzenia).

A propos eksportu SKOT-ów.

Bez wątpienia transportery te użytkowała armii indyjska, także bojowo - m.in. w wojnie z Pakistanem w 1971 r., oraz walkach z separatystami sikhijskim w latach 1980. Niektóre źródła sugerują, że stosowano tam czeskie oznaczenie OT-64, używano także "polskiej" nazwy SKOT (co ciekawe Topasy używane w Indiach oznaczane tam były OT-62 albo Topaz - tak właśnie z "Z" zamiast "S" na końcu!)

Służę linkami:
http://www.bharat-rakshak.com/LAND-FORC ... OT-64.html
http://www.bharat-rakshak.com/MONITOR/I ... subra.html
http://www.bharat-rakshak.com/LAND-FORC ... estar.html

Całkiem niewykluczone, że eksportem SKOT-ów zajmowali się Czesi, stąd teza, że - z polskiego punktu widzenia - nie były przedmiotem eksportu wydaje się uzasadniona.

Nota bene serwis ArmyRecognition.com podaje, że OT-64 użytkowane były, prócz Czechosłowacji i Polski, w Algierii, Kambodży, Indiach, Iraku, Libii, Maroku, Sierra Leone, Sudanie, Syrii i Ugandzie.
Od siebie dodam, że latach 1990. czeskiego pochodzenia SKOTY znalazły się na wyposażeniu armii Urugwaju.

Pozdrawiam,
P. T. Sz.

Pod adresem http://starsza.pimot.org.pl/files/file/ ... 0OKBPM.pdf znaleźć można "Biuletyn informacji technicznej i ekonomicznej przemysłu motoryzacyjnego" z 1971 r. poświęcony 25-leciu Ośrodka Konstrukcyjno-Badawczego Przemysłu Motoryzacyjnego. A w nim taki passus:

"W latach 1952-1958 po zakończeniu prac nad Starem i pochodnymi wykonano dokumentację, prototypy i badania samochodów terenowych A44 i A66, projekty wstępne nowych wozów terenowych A660 i A880 oraz PROTOTYPY (podkr. PTSz) transportera TK-20."

O prototypach transportera mowa także w tekście autorstwa Juliana Kamińskiego "Przemysłowy Instytut Motoryzacji i jego poprzednicy - powstanie i działalność" z "Biuletynu Stowarzyszenia Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego" z 2002 (http://www.pimot.org.pl/pol/pobierzpliczek=plikplik,72 ), a także np. pod http://www.pkn.pl/80lat/images/wspomnie ... sewicz.htm. Informacje te stanowią prawdopodobnie powtórzenia cytowanego na wstępie "Biuletynu" z 1971 r.

Wynikałoby stąd, że skoro użyto liczby mnogiej w odniesieniu do prototypu TK-20, to musiano zbudować co najmniej dwa egzemplarze, o ile nie więcej. Zdumiewający jest wobec tego brak w publikacjach jakichkolwiek - z wyjątkiem wzmianki w książce p. płk. Kajetanowicza - szerszych informacji na temat tej konstrukcji.

Tym bardziej ten brak wydaje się dotkliwy, gdy śledzi się publikacje wydawane w Czechach poświęcone opracowanym w tym kraju konstrukcjom broni i sprzętu wojskowego, w tym także - te są najbardziej interesujące - takim, których nie wdrożono do produkcji i nie przyjęto na uzbrojenie CSLA.

A może jednak, po upływie czterech i pół roku od chwili, gdy poruszyłem tu ten temat, nasza (tzn. Uczestników forum) wiedza wzrosła. Jeśli tak, byłbym wdzięczny za sygnał.

Pozdrawiam,
P. T. Sz.

Witam,

w Centralnym Archiwum Wojskowym w Rembertowie jest 21 gruuubych teczek o SKOCIE. Cała historia opowiedziana dokumentami zaczyna się od prototypów TK-20, TK-30, TG-40... Są rysunki, zdjęcia z prób poligonowych.

Niestety to nie moja bajka i przeglądałem te teczki raczej dość szybko spisując z nich tylko te informacje, któe były mi akurat potrzebne.

Na pewno polecam dla chcących poznać tę historię.

Pozdrawiam
Robert