Ponieważ przy okazji innych tematów często pojawia się sprawa zestawu S-300, to pozwolę sobie na kilka uwag w sprawie planowanego zakupienia tego zestawu dla WOPK.
W drugiej połowie lat 80-tych prowadzono bardzo intensywne rozmowy ze stroną rosyjską na temat dostaw zestawu S-300 do Polski (szczególnie zabiegał o to ówczesny Szef Wojsk Rakietowych WLOP gen. bryg. Franciszek Żygis). Około 1988 roku rozpoczęto tłumaczenie dokumentacji technicznej tego zestawu, część instrukcji była już gotowa w 1989 r. Główną przeszkodą, która uniemożliwiła finalizację zakupu była tragiczna sytuacja finansowa państwa oraz zmiany polityczne jakie dokonały się w Polsce po 1989 r (zwłaszcza niechęć naszych decydentów do wszystkiego co ze wschodu).
Plany zakładały zakup zestawu w wersji mobilnej S-300PMU, będącego wariantem eksportowym wersji S-300PS z pewnymi elementami modernizacyjnymi z zestawu S-300PM.
Sprawą dyskusyjną jest to, gdzie miały trafić kolejne dywizjony S-300PMU. Być może pierwszy dywizjon miał trafić do 1 KOPK, ale raczej jako zaplecze szkoleniowe dla pozostałych dywizjonów przezbrajanych w ten zestaw. Ja słyszałem o rozpoczęciu budowy stanowisk startowych dla tego zestawu nad brzegiem Bałtyku, a zatem dalsze dywizjony miały (?) trafić raczej do 2 KOPK (4 BR i 26 BR). Razem z S-300PMU należało również zakupić nowy system dowodzenia, ponieważ stosowane w tym czasie systemy WEKTOR-2WE i DUNAJEC nie współpracowały z tym zestawem. W przypadku braku ZłSD dywizjon może działać autonomicznie ale jego efektywność bojowa zostaje znacznie obniżona. Dla WOPK planowano zakup systemu dowodzenia BAJKAŁ-1E.

Parametry zestawu.
Granice strefy rażenia:
- dalsza 75 km (dla zmodernizowanej rakiety 5W55R zwiększony do 90 km),
- bliższa 7 km,
- górna 25 km,
- dolna 25 m.
Prędkość celu
- na kursie spotkaniowym max 1200 m/s,
- w pościgu max 500 m/s.
Minimalne SPO celu (gwarantujące wykrycie celu i jego zniszczenie z określonym prawdopodobieństwem) - 0,2 m².
Prawdopodobieństwo zniszczenia celu jedną rakietą - 0,7.
Liczba kanałów celowania - 6.
Jednostka ognia w dywizjonie - 48 rakiet.
Liczba rakiet na wyrzutni - 4.
Liczba wyrzutni w dywizjonie - 12.
Maksymalna ilość rakiet w serii - 2.
Odstęp czasowy między startami - 3 sekundy.
Czas rozwijania na przygotowanym stanowisku ogniowym:
- z dowodzeniem ze zautomatyzowanego stanowiska BAJKAŁ - 5 minut,
- z dowodzeniem autonomicznym - 2 godziny.
System naprowadzania dowódczy.
Współpraca z automatycznym systemem dowodzenia BAJKAŁ-1E (73N6) poprzez łącza przewodowe lub automatyczną radiolinię.

Skład dywizjonu S-300PMU (90Ż6)
1. radiolokator wstępnego poszukiwania ST-68WN (wersja 5N59 - kupiono jedną, obecnie jest eksponatem w Muzeum WP)
- naczepa aparaturowo - antenowa 6UF (ciągnik Kraz-260),
- elektrownia polowa 99M6.
2. stacja radiolokacyjna wykrywania celów nisko lecących 76N6
- kontener antenowy F5MU,
- kontener aparaturowy F52MU,
- uniwersalna wieża antenowa 40W6M.
3. stacja radiolokacyjna podświetlania i naprowadzania 30N6 (na samochodzie MAZ-543M)
- kontener antenowy F1U,
- kontener aparaturowy F2U,
- kontener z wyposażeniem dodatkowym F20U.
4. zespół zasilania stacji (RPN 30N6) 99E6U
- elektrownia polowa 5I57A,
- dwie kabiny rozdzielcze 63I6A.
5. zestaw startowy 83P6 (max do 4 zestawów)
- wyrzutnia podstawowa z kontenerem aparaturowym (F3U) 5P85SU na samochodzie MAZ-543M,
- wyrzutnia dodatkowa (do 2 szt.) 5P58DU na samochodzie MAZ-543M.
6. zestaw zasilania dla 4 zestawów startowych 94E6U
- elektrownia polowa 5I57A,
- kabina rozdzielczo - przetwarzająca 63T6A.
7. zestaw obsługowo-remontowy ZOR-1B
- naczepa P1U,
- naczepa P2U.
8. przyczepa do przewożenia dokumentacji technicznej 90Ż6ED.
9. wóz topograficzny Gaz-66T.
10. zestaw zabezpieczenia technicznego 96C6
- samochód transportowy 5T58-2U (8 szt.),
- samochód załadowczy 5T99M (2 szt.),
- dźwig samochodowy,
- wóz układania kabli KU-03T
11. rakiety przeciwlotnicze
- 5W55K standardowa (system dowódczy)
- 5W55R radiolokacyjna (system dowódczy zmodyfikowany z MVT - śledzenie celu poprzez głowicę radiolokacyjną pocisku z przekazywaniem danych do stacji naprowadzania).



Korzystając z okazji pragnę wyrazić swoją wielką radość z obecności na forum Pana Jerzego Kajetanowicza (myślę, że to nie jest przypadkowa zbieżność imienia i nazwiska).

Natrafiłem na prywatną stronę Marka SZWAGIERY (SZWAGIER), byłego żołnierza zawodowego, który w latach 1978 - 1996 pełnił służbę w 20 dtech. w Hutkach k. Olkusza, 16 dogn. w Bukownie k. Olkusza i w JW 3308 w Bolęcinie k. Chrzanowa.
Autor strony podał, że 16 dyon miał numer 1516
Krzyztof.
Czy mógłbyś zająć stanowisko?
Według twoich danych 16 dogn. nosił numer 1514.
Poza tym czy masz jakiekolwiek informacje o JW 3308 w Bolęcinie?