Cześć!
Jestem właśnie świeżo po lekturze książki

Michal Burian, Josef Dítě, Martin Dubánek
„OT-64 SKOT historie a vývoj obrněného transportéru”
Granda Publishing a. s. Praha 2010 r.

Książka bardzo ciekawa, ale koncentruje się w głównie na Czechosłowackim wątku związanym z tym transporterem. Oczywiście jest tam trochę informacji o produkcji tego transportera w Polsce, ale bardzo skąpo omówiono zagadnienia związane z naszymi wersjami oraz całkowicie pominięto jego zastosowanie w WP. Drugim istotnym mankamentem książki jest brak informacji o konstruktorach opracowujących projekt transportera oraz jego wersji rozwojowych.
Z informacji zawartych w książce wynika, że produkcję seryjną rozpoczęto w 1964 r. W 1963 r. miano zbudować 10 sztuk serii przedprodukcyjnej, ale ostatecznie w tym roku wykonano tylko 3 sztuki. Pozostałe 7 sztuk tej serii wykonano w 1964 r. Od maja 1964 r. ruszyła seryjna produkcja, która miała w poszczególnych miesiącach wzrastać do docelowej zdolności produkcyjnej wynoszącej 120 sztuk na miesiąc:
maj – 6 sztuk,
czerwiec – 9 sztuk,
lipiec – 25 sztuk,
sierpień – 50 sztuk,
wrzesień – 78 sztuk,
październik – 95 sztuk,
listopad – 110 sztuk,
grudzień – 120 sztuk.
Z powodu kłopotów z produkcja blach pancernych oraz pancerzy prawdopodobnie nie udało się wykonać tego planu. Prawdopodobnie wykonano jedynie 7 sztuk serii przedprodukcyjnej oraz 200 sztuk seryjnych transporterów.
Początkowo zakładano, że na potrzeby Czechosłowacji (4000 sztuk) oraz Polski (4600 sztuk) zostanie wykonanych 8600 sztuk transporterów w wersjach SKOT, SKOT-2A, SKOT R-2 i R-3. Jednak już w 1963 r. Czechosłowacja podjęła rozmowy dotyczące korekty planu produkcyjnego z 4000 sztuk do poziomu 2178 sztuk transporterów wszystkich wersji. Ostatecznie ustalono, że Czechosłowacja otrzyma 2178 sztuk transporterów, a polska 2500 sztuk. Niestety w książce nie ma precyzyjnych informacji dotyczących ilości transporterów wyprodukowanych dla Armii Czechosłowackiej oraz WP. Zestawiając różne dane można domniemywać, iż Czechosłowacja mogła posiadać 2303 sztuki, a Polska nawet do 2700 sztuk.
Produkcję transportera zakończono w 1971 r. po wyprodukowaniu 6021 sztuk transporterów wszystkich wersji. Część z tych transporterów wyeksportowano do Iraku, Egiptu, Indii. W późniejszym okresie wraz z wprowadzaniem do wyposażenia wozów bojowych BWP-1 Czechosłowacja sprzedawała wycofywane z uzbrojenia transportery. Niestety dokładnych danych o eksporcie autorzy nie podają.

I to na razie tyle.
Pozdrawiam
Witek

Witajcie,
ponieważ w innym miejscu wrócił temat transportera SKOT podzielę się kilkoma informacjami dotyczącymi ilości OT-64 (S-260) SKOT.

Dane z dokumentów przechowywanych kilka lat temu w CAW.
Uwaga! przytaczam dane przepisane z dokumentów, przepisane bezkrytycznie, ponieważ pojazdy to zasadniczo nie moja działka
1 stycznia 1964 r. w WP były dwa egzemplarze TO SKOT
1 stycznia 1965 r. w WP było już 51 egzemplarzy TO SKOT
1 stycznia 1966 r. było w WP:
SKOT - 551 sztuk
SKOT-A - 6 sztuk
SKOT-2A - 1 sztuka

Z kolei 1 stycznia 1991 r. według danych opublikowanych w CFE mieliśmy:
SKOT wozy bojowe - 856 sztuk
R-2 - 187 sztuk
R-3 - 190 sztuk
OT-64 WPT - 45 sztuk
S-260 Inż - 288 sztuk
S-260 Art - 72 sztuki

Później poszperam jeszcze w kolejnych moich notatkach. Niestety nie mam całej produkcji SKOT, która zakończyła się w 1971 r. Nie jest więc prawdą że spis z 1 stycznia 1971 r. obejmuje wszystkie transportery, jakie znalazły się w naszej armii.
W 1971 r. kończono jeszcze produkcję zamówioną na rok 1970, ale tradycyjnie przemysł miał opóźnienia

Pozdrawiam
Robert

Kolejna porcja informacji:

8 stycznia 1963 r. podpisano umowę na mocy której dla Czechosłowacji miało powstać 4000 transporterów a dla Polski 4600 sztuk.
w przypadku Polski dla pięciu Dywizji Pancernych planowano po 213 sztuk, dla ośmiu Dywizji Zmechanizowanych po 413 sztu plus 231 dla innych jednostek

W czerwcu 1965 r. podpisano dodatkowy protokół ze zredukowana liczbą w produkcji:
Czechosłowacja - 2178 sztuk
Polska 2500 sztuk
cena w polskich złotych 1 mln, 571 tysięcy
nowy podział:
1209 bojowych
1224 odmiany specjalne
67 nauka jazdy
jeśli chodzi o specjalne to rozpisano je na:
205 - przewóz wojska i dział bez odrzutowych
504 - saperskie (minowania, rozpoznania
123 - sanitarne
51 - wozy pogotowia technicznego
156 - wersja R-2
118 - wersja R-3
18 - wersja R-4
49 - ruchomy punkt kierowania ogniem

w 1968 r. wykonano łącznie 944 egzemplarze, w czego 470 dla Polski:
330 sztuk w wersji 2A
139 sztuk R-2
1 sztuka R-3

w 1970 r. wykonano przeróbki na 168 egzemplarzach z wersji 1A na 2AP, a w 1971 r. na 137 pojazdach

Pozdrawiam
Robert

Cześć!
Robert dzięki za informacje o produkcji SKOT-ów. Dorzucam kilka informacji dotyczących wersji dowódczo-sztabowych oraz kierowania ogniem.

Wszystkie wozy dowódczo-sztabowe rodziny SKOT zostały zbudowane w oparciu o wersję S-260-2A (SKOT-2A) – przynajmniej tak wynika z instrukcji tych wozów. Spośród wozów dowódczych tylko R-2 i R-2M miały wieżyczkę z uzbrojeniem, pozostałe miały tylko zabudowę podwieżową z dodatkowymi szczelinami obserwacyjnymi zabezpieczonymi szkłem pancernym.

Ruchomy punkt kierowania ogniem SKOT R-2A, SKOT R-2AM – dowódcy pododdziałów artylerii pułku zmechanizowanego. Pod koniec lat 80. planowano, że wozy R-2AM zostaną wykorzystane w dywizjonach rakiet taktycznych 9K79 „Toczka”, w latach 90 powstał doświadczalny zestaw SKOT R-2AMT „Topaz” przeznaczony dla artylerii samobieżnej (122 mm 2S1).

Ruchomy punkt kierowania ogniem SKOT R-3A, SKOT R-3AM – szef artylerii dywizji, dowódca pułku artylerii.

Ruchomy punkt dowodzenia SKOT R-2 (SKOT R-2B – bez systemu nawigacyjnego), SKOT R-2M – dowódca batalionu zmechanizowanego.

Ruchomy punkt dowodzenia SKOT R-3, SKOT R-3M – dowódcy oraz szefowie sztabów dywizji i pułków.

Ruchomy punkt dowodzenia SKOT R-3Z – zastępca dowódcy dywizji ds. liniowych i szef saperów dywizji.

Ruchomy punkt dowodzenia SKOT R-4 – szef rozpoznania dywizji oraz dowódca batalionu rozpoznawczego dywizji.

Ruchomy punkt dowodzenia SKOT R-6 – dowódca baterii samobieżnych zestawów przeciwlotniczych ZSU-23-4 i S-1M. W latach 80. zakładano budowę bateryjnych wozów dowodzenia ZENIT-B na transporterze SKOT (być może zbudowano egzemplarz doświadczalny). Ostatecznie zbudowano je na wozach typu „Rekin-1”.

Pozdrawiam
Witek

Widziałem kilka zestawień sprzętu WP z lat 1980-tych. Niestety każde trochę się różniło i zawierało inną grupę JW.
Najbardziej wiarygodne jest dla mnie, iż 01.01.1984 roku jednostki WP wydzielane do ZSZ UW (czyli operacyjne, bez szkół, składnic, OTK) miały łącznie:
- SKOT (bojowe) - 2066
- SKOT R-2, R-2A - 191
- SKOT R-3, R-3Z, R-3M, R-3A - 138
- SKOT R-4 - 20
- SKOT R-6 - 21
Łącznie daje to chyba 2436 SKOT-ów.
Zakładając, iż w systemie OTK zostawało mało takiego sprzętu, liczba 2500 zakupionych SKOT-ów może być prawdziwa.

Witam. Nie dawno oglądałem zdjęcia z Narodowego Archiwum Cyfrowego i są tam zdjęcia z 1957 roku robione w miejscowości Skierniewice. W miejscowości tej do 1989 roku stacjonował 2 Berliński Pułk Zmechanizowany JW 2232 wchodzący w skład 1 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej. Na tych zdjęciach widać kilka sztuk BTR-152. Świadczy to o tym że nie tylko w 1 Praskim Pułku Zmechanizowanym były BTR-152. Z tego co się dowiedziałem to prawdopodobnie jedna kompania była wyposażona w te pojazdy. Włodek.