Dot. historii 11 / 5? 3 Dywizji. Czyli tradycje 3 Brandenburskiej Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego (BDLM), a tak właściwie kontynuatora jej tradycji - 1 Skrzydła Lotnictwa Taktycznego (SLT).

1. Zaczęło się w 1944 r. w ZSRR, kiedy to powstał 1 Mieszany Korpus Lotniczy (MKL) w składzie: 1 Dywizji Lotnictwa Bombowego (DLB), 2 Dywizji Lotnictwa Szturmowego (DLSz) i interesującej nas 3 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego (DLM), która posiadała 9, 10 i 11 pułk lotnictwa myśliwskiego (plm). W drugiej połowie 1945 r. 3 DLM za zasługi wojenne otrzymała tytuł wyróżniający „Brandenburska” (zresztą nie tylko ona). Powojenna redukcja armii również dotyczyła lotnictwa. W jej wyniku 3 BDLM została przemianowana na 1 BDLM wkrótce też zrezygnowano z tytułu „Brandenburska”, jednocześnie zmieniając nazwę na 1 Myśliwską Dywizję Lotniczą (MDL). Jednakże pod koniec 1946 r. wszystkie dywizje lotnicze rozformowano. W tym okresie dywizja stacjonowała kolejno: Kutno (w tym dwa pułki w Łącku), Leźnicy Wielkiej i lotnisku Rakowice-Czyżyny w Krakowie.
W 1951 r. w związku z napiętą sytuacją międzynarodową przyśpieszono m. in. rozwój lotnictwa i tak powstała 11 DLM Świdwin. Dywizja ta ( z jej planowanymi plm : 11, 24 i 27, ostatecznie to 26 i 40) była w strukturach 3 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego (KLM) Poznań wraz z dywizjami - 6 wrocławską i 9 malborską , a następnie w przeformowanym 3 KLM na 3 Korpus Lotnictwa Mieszanego(KLM), w którym to się znalazły oprócz niej - 9 DLM Malbork (29 i 41 plm) 8 Dywizja Lotnictwa Szturmowego Bydgoszcz (DLSz) w składzie: 4 pułk lotnictwa szturmowego (plsz), 5 i 48 plsz. oraz 16 DLSz Piła ze swoimi 6, 51 i 53 plsz. W takiej strukturze 11 DLM dotrwała do 1957 r. W tymże roku 3 KLM przeformowano w Lotnictwo Operacyjne. Także w tym roku z dywizji wyłączono 26 plm Zegrze Pom, a włączono 4 plm Goleniów (w 1971 przekazany już jako 2 plm "Kraków" do 4 DLM Malbork). W 1967 r. powrócono w szeregu przypadkach do tradycji jednostek wojenny i tak 11 DLM przejęła tradycje 3 DLM otrzymała numerację 3 BDLM, a w 1971 r. przezbrojona w Limy-6 przemianowana 3 Brandenburską Dywizję Lotnictwa Szturmowo – Rozpoznawczego w składzie 8 i 40 pułki lotnictwa myśliwsko – szturmowego oraz 32 pułk lotnictwa rozpoznania taktycznego i artyleryjskiego (plrtia) i wyłączono 3 Pomorski pułk lotnictwa myśliwsko – bombowego Bydgoszcz (plm-b) (był samodzielnym pułkiem jako jedyny uzbrojony w Su-7 po otrzymaniu Su-22 w 1982 r. w/w pułk powrócił w struktury dywizji, a wyłączono 32 plria). W 1998 r 11 DLM rozformowano, a w jej miejsce powstała 1 Brygada Lotnictwa Taktycznego (BLT). W 9 roku XXI w. powołano 1 (SLT).

2. 5 DLM - myślę, że w powyższych strukturach nie występowała. Natomiast istniała w latach pięćdziesiątych 5 DLM OPL stacjonująca w Babicach, ale to już inna bajka.

3. 8 plsz (1951-1999) – pułk powstawał na lotnisku Bednary jako 53 plsz i miał wchodzić w skład 16 SLSz Piła z bazowaniem w Mirosławcu. Od 1966 uzbrojony w Limy-2, a od 1965 w Limy-6. W 1967 przemianowany jak w/w dywizja na 8 „Brandenburski”. W 1982 przeformowany na 8 plm-b i wyposażony w SU-22.

4. 32 pułk rozpoznania artyleryjskiego (pra) (1963-1997) – pułk powstał na lotnisku w Sochaczewie. Uzbrojeniem w zależności od przeznaczenia poszczególnych eskadr były samoloty oraz śmigłowce. W 1970 r. pułk otrzymał MiG-21R toteż zmieniono mu zadania no i nazwę na 32 pułk lotnictwa rozpoznania taktycznego i artyleryjskiego przydzielono go w/w dywizji. W 1982 r. wyłączono go dywizji i podlegał bezpośrednio pod D-two Wojsk Lotniczych (DWL). Od roku 1989 podlegał 4 Korpusowi Lotniczemu (KL) w Poznaniu

Panie Michale,

Nie wiem skąd ma Pan takie "kwiatki", ale ja zarządzenie Szefa Sztabu Generalnego WP Nr 012/Org z 6 marca 1971 roku miałem w swoich rękach wraz z załącznikami i mogę na 100% powiedzieć tyle że 3 Pomorski Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego (JW 3117, nr identyfikacyjny 20-1-10) z m.p. Bydgoszcz (istniejący wtedy na etacie Nr 20/022) był jednostką 2 Brandenburskiej Dywizji Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego i pułk ten zarządzeniem tym został podporządkowany bezpośrednio Dowódcy Wojsk Lotniczych. /wraz z 27.ddl, 38.bzaop i 28.baaplot/

Panowie,

Chciałem "odświeżyć" temat osłonowych baterii artylerii przeciwlotniczej (baaplot), otóż ostatnio pracowałem na dokumencie - zarządzeniu Szefa SG Nr 06/Org z dnia 26 stycznia 1970 r. w którym nakazano sformowanie dwunastu baaplot, no i w tabeli formowania jednostek jest mały zgrzyt, mianowicie przy 60 baaplot w rubryce numer identyfikacyjny jest oryginalny wpis 32-3-60, ale cyfra 60 została poprawiona długopisem (flamastrem) na 90.

Wobec czego prawidłowy nr identyfikacyjny 60 baplot to 32-3-60 czy 32-3-90 ??

Witam

Z numerem identyfikacyjnym 60.Baterii Artylerii Przeciwlotniczej rzeczywiście było sporo zamieszania . W Zarządzeniu Szefa Sztabu Generalnego Nr 06/Org. z dnia 26.01.1970r. - numer 32-3-60 skreślono i nadpisano 32-3-90 . Chociaż ten ostatni numer nijak się miał do klasyfikatora . Jak zapewne zauważyłeś 60.Bateria Artylerii Przeciwlotniczej była ostatnią baterią , w której ostatni dwucyfrowy człon numeru identyfikacyjnego pierwotnie był jednocześnie oznaczeniem numeru porządkowego baterii ( czyli 60 ) . Tak było we wszystkich wcześniejszych numerach identyfikacyjnych baterii .
W wykonawczym do tego zarządzenia Rozkazie Dowódcy Wojsk OPK Nr 028/Org. - też wpisany jest numer 32-3-90 . Dlaczego akurat baterii choczewskiej zmieniono numer na 32-3-90 tego nie wiem .
Zapewne związane to było z rezerwą numerów identyfikacyjnych pod planowane do utworzenia baterie .
Dopiero na podstawie Zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego Nr 0030/Org. z dnia 18.06.1971r. i wykonawczego Rozkazu Dowódcy Wojsk OPK Nr 00102/Org. z dnia 08.07.1971r. - z dniem 01.10.1971 r. zmieniono numer identyfikacyjny baterii choczewskiej na 32-3-80 , a NI 32-3-90 otrzymała 70.Bateria Artylerii Przeciwlotniczej 37 mm Armat w Ciągowicach k. Zawiercia .

Pozdrawiam

Chciałbym się odnieść do artykułu R. Rochowicza "Polskie MiG-12PF" zamieszczonego w Nowej Technice Wojskowej nr 3/2019. Wymaga on sprostowania pewnych omyłek, głównie natury technicznej.

Samolot MiG-21P nie był produkowany seryjnie.
Polskie MiG-21PF pochodziły z dwóch zakładów produkcyjnych: nr 21 (partia pierwszych 12 egz., z celownikiem rlok CD-30TPM, w trakcie eksploatacji zamienionym na CD-30TK) i nr 30 (pozostałe samoloty, z celownikiem rlok CD-30TK). To właśnie samoloty MiG-21PF z celownikiem CD-30TK były określane jako MiG-21PFM serii 76.

Maksymalna odległość uchwycenia celu na zakres "ŚLEDZENIE" wynosiła 12, a nie 11 km.

MiG-21PF miał zabudowanego pilota automatycznego KAP-2, a nie KAP-1 oraz pierwotnie silnik R11F2-300 (w trakcie eksploatacji zamieniany na R11F2S-300 i R11F2SK-300 po zagłuszeniu upustów instalacji SPS), a nie R11F-300. Ciąg na stoisku z włączonym pełnym dopalaniem wynosił 6200 kG, a nie 6000 kG.

Opis przyrządowego naprowadzania w zasadzie można by pominąć. Odbywało się ono nie tylko z "podziemnych SD" i nie tylko z PłSD (charakterystycznych dla WOPK).

Na MiG-21 pociski RS-2-US podwieszano na wyrzutniach APU-7D, natomiast R-3S na wyrzutniach APU-13M, a nie, jak podaje Autor, w obu przypadkach - na APU-4.

Dane w tabeli 1:

Długość samolotu w linii lotu bez OCP wynosiła 14 100 mm, z OCP - 14 500 mm. Autor podaje 13 580 mm.

Gotowy do startu samolot bez podwieszeń ważył 7 640 kg (przy gęstości paliwa 0,830 g/cm3). Autor podaje 7 770 kg.

Masa maksymalna do startu nie mogła przekroczyć 9 500 kg (ograniczenie). Maksymalna masa do startu po uwzględnieniu możliwych do zastosowania na samolocie podwieszeń wynosiła 9 320 kg (przy gęstości paliwa 0,830 g/cm3). Autor podaje 9 080 kg.

O silniku i jego ciągu pisałem wyżej.

Zasięgi można by pominąć, nie wiadomo do jakiej konfiguracji i warunków się odnoszą. Nie mówiąc już o tym, że wartość ponad 1 600 km jest na tym samolocie nie do osiągnięcia.

Praktyczny pułap statyczny wynosi 19 000 m. Podana w tabeli wartość 22 600 m może dotyczyć jedynie pułapu dynamicznego i to w sprzyjających warunkach.

Odnośnie dostaw do 4 plm "Kraków". Mam zapisane inne dane - wg nich do goleniowskiego pułku dostarczono 8 egz. MiG-21PF. Pierwsze 7 samolotów wylądowało w Goleniowie w dn. 30.10.1965 r., czyli prawie trzy miesiące po przyjęciu ich w Świdwinie (tamtejszy 47 PWL przyjmował nowo dostarczone samoloty i rozdzielał do pułków 11 DLM). Ósmy samolot dotarł do 4 pułku w dn. 25.01.1966 r. Czy Autor może się odnieść?

Wszystkie samoloty MiG-19P i MiG-19PM posiadały celowniki rlok, a nie tylko część z nich.

Z tego co wiem, oznaczenia 66-400 i 66-600 nie były używane w polskiej dokumentacji samolotów MiG-21U. Były to "autorskie" oznaczenia stosowane wyłącznie w lotnictwie NAL NRD.

System dwueskadrowy w lotnictwie myśliwskim WOPK wprowadzono nie w 1975, a pod koniec 1973 r. Mieszany skład MiG-21 (1 elm)/Lim-5 (2 elm) posiadały pułki 10 plm OPK (1 KOPK), 26 plm OPK (2 KOPK) i 62 plm OPK (3 KOPK).

Zdjęcie na str. 96 przedstawia pilotów w wysokościowych ubiorach kompensacyjnych. Dedykowane ubiory przeciwprzeciążeniowe wyglądały zupełnie inaczej.

Zdjęcie na str. 97 przedstawia samoloty 1 plm OPK "Warszawa" ale na lotnisku "Priwołżskij" pod Astrachaniem. To fragment sesji foto podczas strzelań w 1987 r. Zdjęcie z tej samej sesji znajduje się na następnej stronie.

Jak zwykle najcenniejsze są zawarte w artykule dane archiwalne, których wartość w żaden sposób nie są w stanie przysłonić powyższe uwagi.