Mam PM-63. Miałem z nim do czynienia przez kilkadziesiąt lat w wojsku i przez parę lat w agencji ochrony. Mój Rak jest zarejestrowany jako broń kolekcjonerska. Od niedawna jeżdżę po zawodach i zauważyłem pewne mankamenty mojej broni. Celność na 25m jest fantastyczna ale na większe odległości, podczas strzelania do celów IPSC i tzw. popperów, miałem trudności z zgraniem przyrządów na celu. Ciemne, szare tło powodowało, że znikała muszka. Najpierw zamówiłem specjalną nakładkę z szyną RIS (w komplecie z chwytem przednim i grubą nakładką na stopkę kolby), montowaną zamiast oryginalnego chwytu przedniego. Po założeniu kolimatora MMR strzelanie stało się ogromną przyjemnością. Chciałem jednak zabezpieczyć się, w przypadku problemów z baterią CR3025. Nakładka pozwala korzystać z kolimatora jak również mechanicznych przyrządów celowniczych. Zdjąłem zespół szczerbinek z gniazda i rozszerzyłem szczerbinkę nastawy 75m na szerokość ok. 1,25 mm (grubość tarczy do cięcia metalu). Trochę za dużo ale pole widzenia jest wyśmienite i muszkę można precyzyjnie ustawić na celu. Trochę amunicji zużyłem na powtórne ustawienie szczerbinki ale wyszło super. Staruszek Rak może rywalizować z nowszymi peemami.

Także posiadam pm wz.63 "Rak" ale uważam że broń ta jest nieefektywna w porównaniu z odpowiednikami w swojej klasie, przede wszystkim właśnie przez to że zamek jest ruchomy wraz ze szkieletem co znacznie utrudnia swobodne modyfikacje i dodawanie celownika kolimatorowego lub optyki, i trzeba właśnie cudować z dodatkowymi montażami. Znacznie mniej roboty jest np. w Uzi. Natomiast co prawda troszkę inne ale z pistoletami typu MP-5 już kompletnie pm wz.63 nie ma szans 😀

Co nie zmienia faktu że jest to broń ciekawa, niewątpliwie "nasza" myśl techniczna i inna. Przypomnę tylko że podczas badań porównawczych przez wprowadzeniem do służby pm wz.63 był porównywany z SA vz.61 Skorpion oraz z pistoletem automatycznym Stieczkina. I w wielu z konkurencji Rak był po prostu najlepszy.