Cześć!
Literka „U” oznacza „unifikację”. Czołgi T-55U oraz T-55M zostały doprowadzone do standardu czołgów T-55A bez wykładziny antyradiacyjnej. Czołgi T-55U to zmodernizowane T-54 różnych wersji, natomiast T-55M to czołgi T-55 i T-55A (pierwszych serii) zmodernizowane do standardu T-55A późnych serii (ale bez uzupełniania wykładziny antyradiacyjnej).
W ZSRR czołgi T-54 były również modernizowane np. czołg T-54B (produkowany prawdopodobnie od 1956 r.) wyposażono w działo D10T2S oraz celownik noktowizyjny TPN-1 i nocny przyrząd obserwacyjny dowódcy TKN-1. Kierowca miał do dyspozycji przyrząd nocny TWN-2. Nowe radiostacje i telefon pokładowy. Wprowadzono również kilka zmian w budowie czołgu, ale nie miały one istotnego wpływu na zdolność bojową (np. łożysko wieży).
Również wyprodukowane wcześniej czołgi T-54 i T-54A były modernizowane np. wprowadzono celowniki TPN-1, doraźnie przystosowano je do pokonywania przeszkód wodnych po dnie oraz zmieniono radiostacje i telefon pokładowy. Te modernizacje nie powodowały zmiany w oznaczeniu wozów.
Potem były jeszcze T-54M, w których zastosowano rozwiązania z czołgów T-55A (późniejszych serii) oraz T-62 np. urządzenia ochrony przeciwatomowej (bez wykładziny antyradiacyjnej), stałe elementy uszczelnienia wozu (do pokonywania przeszkód wodnych), nowy celownik optyczny, itp. Do tej wersji przebudowywano pozostające w uzbrojeniu czołgi T-54, T-54A i T-54B. Ten wariant modernizacji odpowiadał standardowi naszego T-55U.
Pozdrawiam
Witek

Jeżeli w latach 1963-1964 zrobili jeszcze 207 T-54 a w 1961 - 310 i 1962 - 380 to widać że maksymale moce produkcyjne mieli osiągneli w 1962. Stąd ja bym zakładał, że większość z nich zrobili w 1963 a w 1964 to może już tylko oddali jakieś pojazdy po poprawkach.

Przy okazji w cytowanej książce znalazłem też informacje o zdolnościach produkcyjnych:
lata 70 - 600 T-55 i 1200 ATS
lata 80 - 250 T-72 i 1200 ATS

Jak widać mimo wiekszej komplikacji T-55 wydajność wzrosła prawie 2 krotnie.
Można też zobaczyć jak wzrosła pracochłonność przy T-72. (są ciekawe opisy problemów jakie mieli przy uruchamianu T-72)

Cześć!
Istniała zdolność produkcyjna czasu „P” i czasu „W”. Podane w książce zdolności produkcyjne dotyczą czasu „P”. Wielkości te określają wyłącznie możliwości produkcyjne i nie mają nic wspólnego z faktyczną produkcją (ta na ogół była znacznie niższa).
Druga kwestia dotyczy modernizacji. Zakład Bumar-Łabędy nie prowadził modernizacji czołgów. Proste modernizacje prowadziły często pododdziały remontowe jednostek wojskowych (np. dywizyjne). Modernizacje wymagające doskonalszej bazy technicznej były prowadzone w Wojskowych Zakładach Remontowych.
Co do ilości czołgów, to nie można wyłącznie sumować produkcji przeznaczonej dla WP. Bywały takie sytuacje, że z jednostek wojskowych wysyłano eksploatowane tam czołgi do bratnich krajów, które znalazły się w krytycznej sytuacji. Stany uzbrojenia uzupełniano nową produkcją, ale już nowszego typu. Tak było z czołgami T-54, które wysłano do Egiptu, a w ich miejsce wprowadzono czołgi T-55.
Pozdrawiam
Witek

Witam,

Według informacji zbliżonych do prawdy absolutnej w Łabędąch powstały dla naszej armii łącznie 1362 T-54 wszystkich wersji.
Informacje z meldunków o stanie armii są owszem ważne i wiarygodne, ale z pewnością nie pokazują, przynajmniej w niektórych typach uzbrojenia rzeczywistego stanu posiadania.
Przykład:
czołgi T-54 produkowano w kraju do końca 1964 r., tymczasem 1 stycznia 1966 r. w jednostkach było wykazywanych 1259 T-54, a 1 czerwca 1966 r. o cztery więcej.

Podobnie było z czołgami T-34 w latach 1957-58.

Pozdrawiam
Robert