Witam wszystkich użytkowników forum, trafiłem tu w poszukiwaniu informacji na temat pewnej zapomnianej już rodzinie broni, czyli karabinów przeciwpancernych. Piszę powieść, w której bohater używa właśnie takiej broni do ostrzału snajperskiego i potrzebuję informacji o możliwościach takiej broni, jej cechach. Konkretnie mam na myśli sowiecki PTRS. Wystarczy mi odpowiedź na kilka poniższych pytań;
1. Jakie są możliwości operowania tak długą i ciężką bronią? Czy do używania jej potrzeba jakieś wyjątkowej siły, czy zwykły Kowalski dałby radę np. przebiec z nią krótki dystans?
2. Czy rozłożenie i ponowne złożenie broni w celu np. ukrycia jej w walizce jest czasochłonne?
3. Czy była stosowana inna amunicja niż przeciwpancerna?
4. Czy jest wgl możliwe oddanie strzału bez podparcia, z normalnej pozycji strzeleckiej (stojąc)?
5. Jaki jest maksymalny zasięg i skuteczny przy likwidowaniu celów "żywych"?
6. Jakie są... no, efekty trafienia człowieka tak dużym pociskiem?

Jakby ktoś z Was miał jeszcze jakieś istotne informacje, znał jakieś artykuły/książki na ten temat, bardzo bym się ucieszył, gdyby się nimi podzielił 😀

Z góry dziękuję za pomoc i pozdrawiam

Przedstawię trochę faktów.
14,5mm rusznica przeciwpancerna produkcji ZSRR wz.1941. Przeciwpancerna przenośna broń piechoty przeznaczona do zwalczania celów opancerzonych. Służyła również do niszczenia polowych punktów oporu czy stanowisk ogniowych. Instrukcje nie mówiły o stosowaniu tej broni do celów snajperskich ale o używaniu tej broni jako broni snajperskiej pisał w swojej książce "Wybór" – Wiktor Suworow.
Występowały dwa rodzaje rusznic:
14,5mm PTRD – przeciwpancerna rusznica Diegtariewa. Bron nieautomatyczna, powtarzalna, jednostrzałowa ale z samoczynnym odryglowaniem i otwarciem zamka po strzale co ułatwiało kolejne załadowanie. Masa rusznicy 16 kg, długość 2,0 m
14,5mm PTRS wspominana wyżej – przeciwpancerna rusznica Simonowa, broń automatyczna, samopowtarzalna, (tzn. strzelająca ogniem automatycznym, pojedyńczym) działająca na zasadzie odprowadzenia gazów prochowych przez boczny otwór w ściance lufy. Magazynek na 5 naboi, Masa rusznicy 21 kg, długość 2,2 m.
Dane taktyczne obydwu rusznic takie same. Prędkość początkowa ok 1000 m/s, przebijalność jednolitego pancerza do 40mm na odległości 300m Inne dane mówią o przebijalności do 25mm na odległości 500m.
Bron jest ciężka i długa, operowanie nią przez jednego człowieka raczej trudne. Na zdjęciach z okresu wojny widać że obsługa składała się (do noszenia i prowadzenia ognia ) z dwóch żołnierzy - strzelec i ładowniczy. Cechowała się dużym odrzutem, energia początkowa pocisku 32 KJ. Strzelano z dwójnogu, na lufie hamulec wylotowy, w kolbie amortyzator. Strzelanie skuteczne więc bez podparcia, biorąc pod uwagę masę broni raczej niemożliwe, na pewno nieskuteczne. (nie mówiąc o wpływie na strzelca)
Stosowana amunicja 14,5mm z pociskiem przeciwpancerno zapalającym B-32 , z pociskiem przeciwpancerno – zapalająco – smugowym BZT, zapalającym MDZ.
Po wycofaniu rusznic amunicja ta stosowana jest (była) w 14,5mm wkm KPWT, oraz przeciwlotniczych ZU-2, ZPU-2, ZPU-4. Ogień skuteczny wg różnych źródeł 1500-2000m.
Pozdrawiam
Andrzej Gibasiewicz

W temacie obchodzenia się z rusznicami, polecam urywki starych kronik filmowych lub filmów fabularnych, np. Oni srażalis' za Rodinu (Oni walczyli za Ojczyznę). Był również na ich temat artykuł w nTW. Informacji można znaleźć od metra, jak się dobrze poszuka.

"Suworow" jako źródło informacji jest, delikatnie ujmując, niewiarygodny, zważywszy na prezentowane w jego książkach koncepcje dotyczące np. 2 w.ś., albo tego, jak w rzeczywistości rozprawiono się ze zdrajcą Pien'kowskim 😉 Ciężko używać broni do celów snajperskich bez optyki.

Witam
Rusznice PTRD i PTRS wg instrukcji, przeznaczenia, w tym stosowanej amunicji - to broń przeciwpancerna. O Suworowie wspomniałem dodatkowo jako ciekawostkę, niektóre jego poglądy faktycznie są kontrowersyjne ale chyba nie wszystkie a na pewno rozszerzają horyzonty. Odnośnie amunicji dodam jeszcze, że 14,5x114 mm amunicja została opracowana w zasadzie właśnie do rusznic PTRD i PTRS. Oprócz wymienionych wcześniej używano w czasie wojny jeszcze 14,5mm naboi: z pociskiem z węglików spiekanych BS-41, oraz z pociskiem zapalającym ZP. Po II wojnie światowej naboi z tymi pociskami nie stosowano do 14,5mm wkm w wersji czołgowej KPWT lub przeciwlotniczej ZU-2, ZPU-2, ZPU-4 (nie występowały w jednostce ognia do tego sprzętu w Wojsku Polskim).
Pozdrawiam
Andrzej Gibasiewicz

Witam Minusem ujemnym tych rozważań jest zupełny brak oparcia się na dokumentach. Każdy przyłapany raz na różnych "machlojkach", w oczach innych odbiorców traci na wiarygodności. Teraz zresztą modny jest trend stawiania wszystkiego "na głowie". W Rosji np. zyskuje w pewnych (niemałych zresztą) kręgach koncepcja o tym, że 2 w.ś. rozpoczęła się nie 1 września 1939 r. od napaści Niemiec na Polskę, a od "zmowy monachijskiej" skutkującej rozbiorem Czechosłowacji między Niemcy, Polskę i Węgry. Chiny z kolei twierdzą, że wojna rozpoczęła się w 1937 r. Inni sądzą, że w ogóle się nie rozpoczęła, bo była logicznym przedłużeniem 1 w.ś. i traktatu wersalskiego. U nas kręgi "patriotyczne" uważają, że Polska wyszła z 2 w.ś. przegrana itp. To tak na marginesie, żeby było wiadomo o co mi chodzi.

Pozdrawiam,
R. K.

Witam
Przyznaję rację koledze Radkowi, często niestety pojawiają się opinie nie oparte na faktach bądź oparte w sposób tendencyjny lub wybiórczy celem udowodnienia "nowej" "rewolucyjnej" tezy. Należy to umiejętnie odsiewać - Pełna zgoda. A temat główny - rusznice przeciwpancerne, trochę przekierował się na temat pokrewny czyli "wielkokalibrowe karabiny snajperskie" to przyznaję ciekawe zagadnienie. W ciągu ostatnich 20-30 lat pojawiło się kilka wzorów takiej broni, również w Polsce. Taktycznie nazywane jest to jako Działanie snajperskie przeciwko środkom technicznym.. Materiały z tej dziedziny są ogólnie dostępne.
Pozdrawiam
Andrzej Gibasiewicz