Witam.
Zdecydowanie przeceniasz moje wiadomości. Na tym forum jest wielu kolegów, którzy mają ogromną wiedzę na temat organizacji Wojska Polskiego. Ja nawet nie śmiem się z nimi porównywać. Szczęśliwcami są koledzy, którzy na co dzień mogą korzystać ze zbiorów archiwów wojskowych (Warszawa, Toruń, Oleśnica, Modlin, Gdynia). Obecnie znacznie ułatwiono dostęp do materiałów archiwalnych dotyczących Wojska Polskiego z lat 1945-1990, co pozwala na dokładne badania w tym zakresie. Jednak, aby jakiś temat dokładnie zgłębić, to trzeba na to poświęcić miele miesięcy mozolnej pracy. Dlatego też powstało to Forum, jako miejsce wymiany wiedzy, umożliwiające dzielenie się nią z kolegami, którzy mają utrudniony dostęp do materiałów źródłowych.

Pozdrawiam
Witek

Mam pytanie.

Dany w latach 80-tych kupowano do BAA frontowej oraz armijnych ŚOW i POW.
Z drugiej strony kupiony 8 Pionów ale podobno planowano przezbroić 3xBAA każda 24xBM-27, 24x2S4 i 24x2S7.
Tylko, że to wątpliwe z uwagi na stan finansów bardziej prawdopodobnie 1xBAA 24xBM-27, 24x2S4 i 24x2S7.
Z drugiej strony nikt w UW nie kupił BM-27 ale CSLA posiadała 24x2S4 i 24x2S7.

Czyli planowano 2xBAA frontowe i całkowite wycofanie M-30 z tego szczebla?

Zastanawia mnie również kiedy pierwotnie miała rozpocząć się produkcja 2S1 w PRL?
Pierwsza dostawa z ZSRR 2 1974 r. (12 sztuk) czyli planowano wcześniej niż w 1984 r.
Czy może 1978 podobnie jak dostawa pierwszych 2S3 do NVA?

Proszę o wyjaśnienie.

Dzień Dobry
Chylę czoło przed Witoldem za dzielenie sie z nami swoja niezwykłą wiedzą, nie tylko w zakresie artylerii. Natomiast w związku z kontynacją tematu, skromne uzupełnienie dot. 152mm armatohaubic wz 77 Dana.
Po rozpoczęciu wprowadzania 152mm ahb wz, 77 Dana, faktycznie mogłoby sie wydawać, że w pierwszej kolejności powinny one trafic na wyposażenie istniejąych wtedy BAA. Pierwsze 7 kpl przekazano do nowej 23. BAA w Zgorzelcu ale kolejne dostawy, ktore rozpoczęły sie od 1987r. nie realizowane były według tego schematu. Nowy pełny dywizjon (18 kpl) trafił na uzupełnienie do 23. BAA, dwa kolejne dywizjony do BA w Toruniu (tutaj nie mam danych czy zarówno do 6. i 7. czy tylko do jednej z tych brygad, niektóre egzemplarze wykorzystywane wyły do szkolenia w WSO). Kolejne dostawy realizowano jednak już do wybranych pa, początkowo po 12 kpl. do 113. pa Kostrzyń oraz ( i tu nie jestem pewien ale najprawdopodobniej) do 2. pa Szczecin i 36. pa Budowo. 5. BAA Głogów i 1. BAA Węgzorzewo wtedy tego sprzetu nie otrzymały. Wiązało sie to z jednej strony z zakończoną wtedy modernizacją 152mm hba wz 1937/86, planowaną redukcją wojsk oraz potrzebą wzmocnienia wybranych pa z DPanc (DZ) przezbrajanych wtedy w 122mm shb 2S1. Dokładne rozliczenie komplikuje fakt przekazywania tego sprzetu również między jednostkami (np na czas P do WSO), w tym planowane przesunięcia w czasie W, stąd mogą wynikac ewentualne róznice i możliwe inne dane, bo stany ewidencyjne były zmienne. Ale reasumująć: 6 dywizjonów po 18 daje 108 kpl oraz dodatkowo 3 kpl w WSO Torun, razem 111 kpl.
5. BAA dostała ten sprzęt po rozformowanym pa w Kostrzyniu. 1. BAA otrzymała jeden dywizjon po rozformowanej BAA w Toruniu, a drugi dywizjon po rozformowanymej 5. BAA w Głogowie.
Pozdrawiam.

Jeżeli dobrze zrozumiałem co napisał Andrzej to w atach 80-tych Dany otrzymały następujące jednostki:
9 + 25 = 23BAA (tutaj trochę nie rozumiem dlaczego wsumie 34 a nie 36?)
18 + 18 = 6 i 7 BAA lub tylko jedna z nich
kilka sztuk (?) do WSO
następnie po 1 sztuk:
12 do 113pa (5DPanc)
12 do 2pa (12DZ)
12 do 36pa (20DPanc)
Zwyczajowo rozkłada to całą moją dotychczasową wiedzę 😀

Dostawy Dan po 12 sztuk do dywizji mogły oznaczać, że każda dywizja miała otrzymać po 12 haubic 152 mm przy czym część Dany a część D-1.
Witold napisał, że postanowiono zunifikować uzbrojenie w dywizji do jednego kalibru 122 mm ale to chronologicznie mogło nastąpić później kiedy redukowano liczbę uzbrojenia.

1) W połowie lat 80-tych zmodernizowano armaty A-19 (58?) oraz haubice MŁ-20 (220?) i D-1(74?), była to prosta modernizacja ale zastanawiam się ile sztuk zmodernizowano i jaki był pierwotny pomysł co dalej?
Tzn. np. w latach 90-tych WP używało 166 haubic MŁ-20 czy to oznacza, że tyle ich zmodernizowano?
2) Pytanie ile Dan zamierzano kupć?
3) Ciekawe ile posiadaliśmy M-30 w 1980 i 1985 r. maksymalna liczba jaką spotkałem to 1.230 M-30.
Logika utrzymywania haubic M-30 na szczeblu frontu zamiast wzmocnienia artylerii w dywizjach jest dla mnie zastanawiająca.
Standardem (lata 80-te i 70-te) w pz UW był dywizjon a my posiadaliśmy baterie.

Wg dotychczasowej wiedzy pomiędzy 1975 a 1983 zakupów dział holowanych ani samobieżnych nie dokonywało.
Mam prośbę o wyjaśnienie czy fakt, że 12 (18) Goździków otrzymaliśmy w 1974 nie oznaczał, że planowano rozpoczęcie ich produkcji od 1978 r. ale przeszkodził temu kryzys gospodarczy? Pamiętam słowa Generała Jaruzelskiego albo Generała Puchały, że kryzys gospodarczy spowodował mniejsze zakupy BWP-1, BM-21 i właśnie 2S1.
D-20 nie kupiliśmy z powodów finansowych co rozumiem, faktycznie MŁ-20 były wtedy jak na działa w stosunkowo młode ale D-20 przydałyby się np. dla DPanc?

Dlatego mam pytanie o plany dotyczące artylerii w latach 1976 - 1983, zakładam, że nie rozważano D-30 czy chciano wcześniej produkować 2S1 i kupić D-20?

Poniżej informacje, które znalazłem w odniesieniu do 1985 roku ale przypuszczam, że 1975 różnił się brakiem Goździków, w ich miejsce były M-30 i nie było planów rozwinięcia dwóch BAH.

Z informacji na Forum drogą pośrednią (wychodząc od sumy i znanych liczb) doszedłem do wniosku, że nasza artyleria w połowie lat 80-tych posiadała:
1) 7 Dan, 58 A-19 (3 w BAA x 18 + pozostałe),
2) 220 MŁ-20 (4 w BAA/paa x 54 + pozostałe),
3) 74 D-1 (6 w DZ x 12 plus pozostałe),
4) 166 Goździków (48 oraz 11DPanc, 42 w 20DPanc oraz po 12 w 5, 10 i 16 DPanc oraz w 4, 8 i 12 DZ plus pozostałe)
5) 118 M-30 podzielone pomiędzy:
A) 126 M-30 w DPanc (prawdopodobnie 3 x 42 w 5, 10 i 16 Dywizji)
B) 324 M -30 (8 pa w DZ, 6 x 36 oraz 2 x 54 w pozostałych 3 i 9 DZ),
C) 126 M-30 ( po 6 w każdym pz w DZ minus te przezbrojone w M2S1)
D) 216 M-30 (Frontowe 7, 8 i 14 BAH) - akurat tego nie rozumiem, czemu wzmacniać dywizyjną artylerię pakowano M-30 do artylerii frontowej (taniej bo pełne skadrowanie tych ZT a działa zmagazynowane?)
E) 12 M-30 (7 DDes)
F) 162 -30 (3 w 26, 28 i 31 RDZ x 54 M-30 mam, wątpliwości ponieważ 31 RDZ jeżeli dobrze pamiętam nie została w pełni rozwinięta)
G) plus pozostałe (88 M-30)

Jeżeli później w każdym pz pojawił się da, to mam pytanie czy np. w 3 i 9 zwiększyła się ogólna liczba haubic M-30 czy prostu rozformowano trzeci dywizjon rozdzielając baterie pomiędzy pz I jak wyglądało w pozostałych dywizjach?

Cześć.
Każda jednostka wojskowa musi prowadzić ewidencję posiadanego sprzętu. Jeżeli jest ewidencja majątku, to również musi być określona jego wartość.
W księgowości stosowane jest pojęcie ceny ewidencyjnej, która może dotyczyć ceny zmiennej tzn. rzeczywistej ceny zakupu lub ceny stałej.
Cena stała jest to cena, która nie zmienia się w ciągu założonego okresu (np. roku).
Cenę stałą przyjmuje się w celu przeprowadzenia wyceny przychodów i rozchodów określonego asortymentu materiałów, jest to cena planowana.
Jako stałą cenę ewidencyjną można przyjąć:
• cenę przewidywaną,
• cenę, która występowała do tej pory najczęściej,
• cenę będącą średnią cen z poprzedniego okresu,
• cenę ostatniego zamówienia poprzedniego okresu.
Na sprzęt wojskowy nie ma ustalonych cen jednostkowych, o jego rzeczywistej cenie decyduje wartość kontraktu na dostawę, która jest zależna od wielu czynników, np. wielkości dostawy, zestawu wyposażenia pomocniczego, grupowych zestawów części zamiennych, itp. Podawanie rzeczywistych cen zakupu uzbrojenia jest praktycznie niemożliwe, dlatego w ustalonym okresie przyjmuje się stałą dla całych Sił Zbrojnych cenę ewidencyjną.

Nie śledziłem forum systematycznie, to troche spóźnione odniesienie i wyjasnienie do poprzednich pytan Piotra dotycząch DAN i ich stanów ewidencyjnych po pozyskaniu całości 111 kpl. 152mm ahs wz 77 DANA.
W 23 BAA do posiadanych juz wczesniej 7 kpl. dokompletowano pozostałe 11 kpl. do pełnego dywizjonu, więcej już w 23 BAA DAN nie było. Kolejne przekazywano już do innych wytypowanych jednostek stopniowo (np początkowo po 12) do pełnego już etatu po 18 kpl.
Ostatecznie pierwszy rozdział tego sprzetu na przelomie lat 80. i 90.:
1x18 kpl - 23 BAA Zgorzelec
2x18 kpl - 6 (7) BA Toruń
1x18 kpl - 113 pa Kostrzyn
1x18 kpl - 2 pa Szczecin
1x18 kpl - 36 pa Budowo
3 kpl. w WSOWRiA Toruń
Razem 6 dywizjonów po 18 kpl. + 3 kpl. WSOWRiA to daje 111 kpl. 152mm ahs wz. 77 DANA. Do celów szkoleniowych mogły byc tez okresowo przekazywane wozy z innych jednostek, pozostając na przydziałach mobilizayjnych w jendostkach macierzystych.