Mam nadzieje iz teraz moge już napisać o 5.pułku trochę więcej
- 5. Pułk Mostowy powstał w 1970 roku z 29. Batalionu Drogowego i 31. Batalionu Mostowego;
- rozkazem MON z 12.02.1971 otrzymał imię Obrońców Modlina;
- na mocy zarz. szefa SzG WP nr 044/Org z 07. 07. 1978 przeformowany na 5. Pułk Kolejowo-Mostowy im. Obrońców Modlina;
- w 1981 roku składal się z dtwa, sztabu, 1.batalionu kolejowego, 2.batalionu kolejowego, batalionu mostów składanych i tyłów;
- w 1989 roku przeformowany na 5. WZBKol;
- od 01. 07. 1990 roku na 5. OPS;
- od 01.03.2002 roku przeniesiony z Modlina do Nowego Dworu Mazowieckiego.

Pozyskałem trochę informacji dot. Szefostwa Służby Samochodowej MON.


Na bazie Zarządu Samochodowego funkcjonującego w ramach Głównego Kwatermistrzostwa zorganizowano w 1947r.(?) Departament Służby Samochodowej. Departament był instytucją samodzielną również podległą Głównemu Kwatermistrzostwu (III Wiceministerstwu). W 1951 roku zmieniono nazwę na Szefostwo Służby Samochodowej MON. Struktura organizacyjna Szefostwa Służby Samochodowej w tymże roku przedstawiała się następująco: Kierownictwo, Oddział Organizacji, Oddzial Planowania i Wyszkolenia, Oddział Techniczny, Wydział Eksploatacji, Wydział Finansów, Redakcja “Przeglądu Samochodowego”, Redakcja dwutygodnika “Kierowca”, Kancelaria, Sekcja Ogólna. Szefostwo Służby Samochodowej MON było fachowym organem wykonawczym Głównego Kwatermistrza WP w sprawach prowadzenia gospodarki samochodowej w wojsku.

K. P.

W czasie prowadzenia działań wojennych na froncie wschodnim w składzie Wojska Polskiego występowały dwie jednostki kolejowe: 4 Samodzielny Batalion Kolejowy oraz trzybatalionowy 1 Pułk Ochrony Kolei. Przejęcie sieci Polskich Kolei Państwowych przez Ministerstwo Komunikacji podważyło rację istnienia wojskowych jednostek kolejowych. W związku z tym Naczelny Dowódca Wojska Polskiego rozkazem nr 0166/org. z 11 lipca 1945 r. nakazał najpierw rozformować 4 Samodzielny Batalion Kolejowy, a następnie rozkazem nr 0287/org. z 15 października 1945 r. – 1 Pułk Ochrony Kolei. Tak więc pod koniec 1945 r. w strukturze organizacyjnej Wojska Polskiego nie było żadnej jednostki kolejowej.

Pierwszą jednostką wojsk kolejowych, która powstała po zakończeniu działań wojennych, był 5 Batalion Wojsk Kolejowych w Darłowie (Rozkaz Ministra Obrony Narodowej nr 084/org. z 8 sierpnia 1950 r. o sformowaniu 5 Batalionu Wojsk Kolejowych do 15 listopada 1950 r. według etatu 10/6 – na bazie Skadrowanego Dywizjonu Artylerii Kolejowej w Darłowie).

Natomiast w związku z uchwałą Rządu PRL w sprawie zmniejszenia liczebności Sił Zbrojnych oraz rozkazem Ministra Obrony Narodowej nr 0059/org. z 21 września 1955 r., Dowódca Pomorskiego Okręgu Wojskowego rozkazem nr 0016 z dnia 26 września 1955 r. nakazał rozformować 5 Batalion Wojsk Kolejowych do 12 grudnia 1955 r.

17 maja 1951 r. Minister Obrony Narodowej nakazał przeformować 5 Batalion Wojsk Kolejowych (bWK) na nowy etat, wydzielając z niego jednocześnie do 1 listopada 1951 r. zawiązki 3 Batalion Wojsk Kolejowych. Na bazie tych zawiązków utworzono grupę organizacyjno-przygotowawczą, którą skierowano do Pikulic koło Przemyśla. Tego samego dnia Minister Obrony Narodowej podpisał również rozkaz o uzupełnieniu do 1 grudnia 1951 r. nowo tworzonego batalionu do pełnego składu osobowego 632 żołnierzy według etatu nr 10/7. Była to druga jednostka wojsk kolejowych, która powstała po zakończeniu działań wojennych.

17 lipca 1951 r. Minister Obrony Narodowej nakazał sformować we Wrzesni 7 Batalion Wojsk Kolejowych na bazie zawiazków z 5 bWK wedlug etatu 10/7, o stanie osobowym 632 żołnierzy. Była to trzecia jednostka wojsk kolejowych, która powstała po zakończeniu działań wojennych.

Zgodnie z Uchwałą Rady Ministrów nr 109/57 z 25 marca 1957 r. w sprawie zmniejszenia liczebności sił zbrojnych oraz rozkazem Ministra Obrony Narodowej nr 031/org. z 19 kwietnia 1957 r. i rozkazem Dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego nr 026/org. z 26 kwietnia 1957 r. zostal sformowany 2 Pułk Kolejowy na bazie 3 oraz 7 Batalionu Wojsk Kolejowych do 15 czerwca 1957 r. wedlug etatu 10/19, o stanie osobowym 121 oficerów i podoficerów oraz 896 zolnierzy. Dowodzenie nowo utworzoną jednostką objął mjr Kazimierz Wawrzynów. Na miejsce formowania przeznaczono kompleks koszarowy po 28 Pułku Piechoty w Przemyślu na Zasaniu.

Na podstawie rozkazu MON z 8 grudnia 1959 2 Pulk Kolejowy przedyslokowano z Przemyysla do Inowroclawia do obiektu koszarowego przy ul. Dworcowej. Przedsiewziecie to rozpoczeto w styczniu 1960 r., a zaonczono we wrzesniu po powroci wo9jska ze zgrupowan poligonowych.