1) Na szczeblu Frontu i Armii w LWP w latach 80-tych istaniały 4 pappanc(20 i 91 w ŚOW; 14 w POW oraz 126 w WOW). Wg danych uzyskanych na tym forum etatowo składały się z 3 dappanc po 18 D-44M.
W połowie lat 80-tych wprowadzono na stan 1 dappanc wyposażony w 9P148 (Konkurs) na BRDM-2
2) W każdej DZ istaniał dappanc wyposażony w D-44M

Tutaj mam kilka pytań:
- jaki był sens utrzymywania pappanc na szczeblu frontu?
- który z pappanc stacjonujących w ŚOW miał być frontowym a który armijnym?
- czy do pappanc i dappanc nie wprowadzono również 9P133 (Malutka-P) na BRDM-2?
- czy waszym zdaniem D-44M miały jeszcze jakąś wartość bojową?
- czy jedynym powodem dla którego nie przyjęto do uzbrojenia T-12 była wysoka cena?

W 1988 r. MON podał, że LWP posiada na stanie 435 wppk. Jak rozumiem mielismy:
- 16 Metysów (9P151 / AT-7);
- 18 Konkursów (9P148 / AT-5);
- 115 Fagotów (9P135 / AT-4);
Ale czy cała reszta to 9P133/9P122/9P110 (Malutka) na BRDM-2 czy też może posiadaliśmy jakieś przenośne wppk Malutka i jak były oznaczone 9K11?

Krzysztof
Podałeś, że NRD odebrało Malutkie:
9M14M (9P110/9P122) - dostarczane w latach 1966-75 w liczbie 133 wyrzutni
9M14P (9P133) - dostarczane w latach 1976-82 w liczbie 156 wyrzutni
oraz Konkursy
9M113 (9P148) - dostarczane w latach 1983-88 w liczbie 52? wyrzutni

równolegle do:
T12/MT12 dostarczane w latach 1965-86 w liczbie 267 egz.
pomijam:
D 44 dostarczane w latach 1956-61 w roku 1990 pozostawały w liczbie 180 egz.(rezerwa mob.)

Czyli NRD równolegle wdrażało Malutkie na BRDM-2 i T-12 - sens widzieli.

Dodatkowo ZSRR w latach 80-tych wdrożyło 125 mm appanc (chyba zwana Sprut). Dlatego sądzę, że doktryna UW przewidywała równoległą eksploatację appanc i wppk.

Według moich obliczeń przyjeliśmy do linii ok. 191 - 206 Malutkich-P na BRDM-2 czyli wystarczyło dla pz (było ich 29) i 7DD. Dla dappanc i pappanc zabrakło.

W latach 80-tych wartość bojowa D-44M była iluzoryczna a jednak LWP kupiło tylko 18 Konkursów.
Dziwi mnie to dlatego, że w tym momencie dappanc w DZ i pappanc (szczebla armijnego i frontowego) praktycznie nie miały wartości bojowej.
Pkt 1) zgadzam się w pełni.
Pkt 2) nie ponieważ można było dokonać zakupów w drugiej połowie lat 80-tych (ale wtedy pkt 1)
Pkt 3) wdrożono ich i tak za mało

Ta rosyjska/radziecka armata ppanc to 2A45 Sprut-B ("buksirujemaja" - "holowana") - oparta na armacie czołgowej 2A46 Rapra (używanej w czołgach serii T-64/-72/-80) i korzystająca z tej samej amunicji; podwozie analogiczne do użytego w haubicy D-30, z trójogonowym łożem zapewniającym ostrzał okrężny. Armata miała poważnie zredukowany odrzut (m.in. dzięki dużemu hamulcowi wylotowemu), dzięki czemu udało się ją w ogóle posadowić na łoąu działowym.
Na bazie armaty Sprut i podwozia BMD-3 skonstruowano samobieżną armatę ppanc/lekki czołg 2S25 Sprut-SD ("samochodnaja, diesantnaja" - samobieżna, desantowa).

2A45 Sprut-B wg mojej wiedzy nigdy nie eksportowana.
Przynajmniej nigdy nie słyszałem żeby proponowano ją LWP.

Już raczej pomyślałbym, że LWP planowało kupić niewiele Konkursów 9P148 (AT-5) i od razu przejść na Szturmy (AT-6) na podwoziu MTLB. Tylko czy faktycznie taki był plan?

W latach 1990-1991 w każdej Dywizji i Brygadzie pojawił się dappanc ale czy równolegle rozformowano pappanc (obecnie istnieje jeden). Ciekawe dlaczego nagle taki wysyp jednostek ppanc uzbrojonych w D-44M.
Czyżby pokłosie poglądów LWP. Może jednak uważano D-44M za wartościową appanc?

Piotrze
Z grubsza chyba można przyjać ze D44 była skuteczna do końca lat 70-tych.
Tak więc idąc dalej można przyjać że z górką 700 armat zapewniało wtedy przyzwoitą obronę ppanc.
Malutkie w wersji 914M i P uzupełniały ta obronę na dalszych dystansach.
Przełom nastąpił dopiero w latach 80-tych po wejsciu do służby póżnych Leo 1 oraz M1 i Leo 2 wtedy przebijalność na poziomie 400mm RHA była koniecznością a tego nie mogły juz zapewnić T/TM12 ani juz napewno D44.
Koniecznością był wtedy 9M111-2 i 9M113 a na ich szerokie wdrożenie (połowa lat 80) nie było juz wtedy pieniedzy (jak i na wiele innego zaawansowanego uzbrojenia).
Osobiscie sadzę że miano wprowadzać jednak Konkursy (jak w NAL i CSA) niz Szturmy (broń cięzka i bardziej wyspecjalizowaną)

Krzysztof
Jak w takim razie wytłumaczyć odrodzenie D-44M w WP.
Każda Dywizja (nawet dawne pancerne) dostała dappanc i każda Brygada nawet Pancerne dostały po dappanc.
Mieliśmy 10 Dywizji i 31 Brygad Pancernych / Zmechanizowanych + 2 Brygady Piechoty Górskiej czyli razem 10 + 31 + 2 = 43 dappanc x 18 środków ppanc czyli razem 774 środki ppanc + pappanc.
Podsumowując ok. 75 % środków ppanc stanowiły D-44M ?
Skąd się wzięło to odrodzenie?
Armaty te były na stanie WP chyba do ok. 2000 r. Utrzymanie musiało trochę kosztować (ciężarówki, paliwo, pensje i utrzymanie żołnierzy).

Dlaczego kupiliśmy tylko 18 Konkursów. Czy naprawdę były takie drogie?
Na miejscu SG kupiłbym po jednym dappanc z Konkursami do każdego pappanc.
Może zakładano, że wobec Armii Duńskiej nie ma sensu rozwijać obrony ppanc. Dlatego kupowaliśmy głównie T-72, BWP-1 i 2S1. Tylko po co w takim razie utrzymywano 4xpappanc?

Cześć !
Na przywrócenie do łask armat D-44 wpłynęła głównie zmiana organizacji, związana z innymi zadaniami jakie postawiono przed WP. Przestały istnieć wielkie związki strategiczno - operacyjne (front), a w późniejszym okresie również operacyjne (armie), przejściowo rolę związku operacyjnego pełniły korpusy. Dywizje i brygady uzyskały większą samodzielność i często miały działać samodzielnie. W związku z tym należało wzmocnić obronę przeciwlotniczą, przeciwpancerną oraz organiczną artylerię. W latach 80-tych nie kupowaliśmy dużych ilości sprzętu ppanc. z powodu prac nad własnym zestawem z pociskiem naprowadzanym laserowo oraz prac nad modernizacją zestawu „Fagot”, który miał zostać przystosowany do naprowadzania laserowego. Prace nad własnym pociskiem przerwano ale „Fagota” doprowadzono do fazy prób poligonowych. WP użytkowało następujące zestawy:
1. 2K8 „Trzmiel” z rakietą 3M6 i wyrzutniami 2P26 (Gaz-69) i 2P27 (BRDM),
2. 9K11 „Malutka” przenośny z rakietą 9M14M,
3. 9K11 z rakietą 9M14M i wyrzutnią samobieżną 9P110 (BRDM),
4. 9K11P z rakietą 9M14P i P-1 i wyrzutnią 9P133 (BRDM-2) półautomatyczny sposób naprowadzania,
5. 9K111 „Fagot” z rakietą 9M111M i wyrzutnią 9P135 oraz 9M111-2 i wyrzutnia 9M135M,
6. 9K113 z rakietami 9M113 i 9M111-2 oraz wyrzutnią 9P148 (BRDM-2 w wyposażeniu zestawu była również przenośna wyrzutnia 9P135M),
7. 9K115 „Metys” z rakietą 9M115 i wyrzutnią 9P151.
Na podstawie moich informacji nie mieliśmy na uzbrojeniu zestawu 9K11P z rakietą 9M14M i wyrzutnią 9P122 (BRDM-2).
Pozdrawiam
Witek

Witold
Wielkie dzięki za informację.
Moje wątpliwości to:
1) Fagot był ppk o zasięgu 2 km a Konkursy miały zasięg 4 km. Wg mojej wiedzy był używany na szczeblu bp i kupiono ich niewiele 115 - np. NRD ponad 400.
Czyli bez dodatkowych zakupów nie było szansy wdrożenia systemu do pappanc ani dappanc (w DZ). Poza tym cały czas jest sprawa zasięgu czy zamierzano go zwiększyć?

2) Rozumiem, źe ten polski ppk miał być następcą 9M14P i odpowiednikiem 9K113.
Po co w takim razie w 1984 r. kupiono 18 Konkursów, wtedy chyba jeszcze prac nie przerwano?
Czy wiadomo kiedy te prace przerwano?
Może należało równolegle kupić Konkursy dla dwóch pappanc (ŚOW i POW) a równolegle myśleć o wdrażaniu własnego ppk.
Potrzeby były przecież ogromne - min.: 8xdappanc w DZ + 4xpappanc = min. 720 środków ppanc.

3) Wzmocnienie nowych Brygad dappanc z D-44M było przynajmniej moim zdaniem bardzo teoretyczne i raczej powodowało marnotrastwo pieniędzy niż podnosiło wartość bojową.
Czy to nie było podobne wzmocnienie jak dodanie bpzmot do Brygad - jako piątego baonu (z tego pomysłu szybko zrezygnowano).

Jakie były możliwości D-44M. Chodzi mi o celność i przebijalność?
Czy można z niego zniszczyć Leo-1 albo T-72 z pancerzem reaktywnym?