W uzupełnieniu tego ciekawego ostatnio tematu. Wpisy ewidencyjne w głównej książce mienia na podstawie przesyłanych w tamtym okresie dokumentów materiałowych zapewne były ujmowane z pewnym opóźnieniem w stosunku do wprowadzanych etatów oraz składanych meldunków, stąd zapewne te drobne różnice ilościowe w naszych postach.
Zapisy ewidencyjne pozwalają jednak stwierdzić co faktycznie było na ewidencji w jednostkach, a nie zawsze były to stany zgodne z wprowadzonymi etatami.
W trakcie 1984 r. pierwsze wozy 2S1 polskiej produkcji trafiły do nastepujących JW
6 kpl. do JW. 3126 w POW, (36 pz Trzebiatów)
6 kpl. do JW. 3446 w POW, (5 pz Szczecin)
6 kpl. do JW. 3761 w POW, (49 pz Wałcz)
7 kpl. do JW. 2626 w SOW, (17 pz Międzyrzecz),
W SOW ujęto na 01.01.1985 r. 11 kpl. gdyż w 1984 r dwa bojowe 2S1 (poradzieckie) zostały przeklasyfikowane na szkolne, z tego 1 został przekazany prawdopodobnie do WAT Warszawa. W 1986 r. 17 pz otrzymał dodatkowo jeszcze 1 x 2S1 nowy polskiej produkcji. W pułku było więc na koniec 1986 r. 12x122 mm shb 2S1 oraz dodatkowo 1x122 mm 2S1 szkolny. Ten szkolny jak pisałem w innym poście stał na sali szkoleniowej das, i najprawdopodobniej był to ten, który się swego czasu zapalił.
Pozdrawiam kolegów

Cześć.
To jak tak świetnie idzie wyjaśnianie historii „Goździka”, to może uda się wyjaśnić co nieco w sprawie trenażerów TAS.
TAS-3 został przyjęty do wyposażenia, ale wcześniej zbudowano prototypowe serie trenażerów TAS-1 i TAS-2. Kto z Kolegów zna parametry trenażerów TAS-1 i TAS-2, czym się one różniły? W jakich jednostkach i w jakich ilościach wykorzystywano trenażery TAS-1, TAS-2 i TAS-3.

Pozdrawiam
Witek

raz tylko trenażer dla 2S1 widziałem i to było śmieszne wrażenie
wieża Goździka na podwoziu Stara z podporami jak jakiś podnośnik koszowy, Te podpory to dlatego, że pomimo iż "lufa" tego czegoś to była jakaś rura z grubej blachy to i tak przy obrocie wieży powodowała przechylanie całego podwozia



ale najwięcej to koledzy z CSAiU w Toruniu powinni wiedzieć bo tam to cudo widziałem

a kolejne wersje to może już bardziej podobne do Goździka były bo trenażer tylko części artyleryjskiej nie oddaje realiów działania obsługi całego działa samobieżnego

Cześć.
To cudo ze zdjęcia to prawdopodobnie TAS-2, ale pewności nie mam. Może na podstawie oznaczeń na tym pojeździe ktoś może wskazać ostatniego użytkownika, który przekazał ten sprzęt na złom (zdjęcia poniżej). TAS-1 i 2 (na podwoziu Stara-266) miały znacznie więcej wyposażenia, własne agregaty zasilania i pozwalały na prowadzenie zajęć poligonowych. TAS-3 był znacznie uboższy np. brak wieżyczki dowódcy, radiostacji, urządzenia filtrowentylacyjnego, itp. Poniżej zdjęcie trenażera TAS-3. W 1992 r. OBRMZiT ze Stalowej Woli zbudował serię przedprodukcyjną 3 sztuk tego trenażera. Pozdrawiam
Witek